ถ้าเอ่ยชื่อเมืองพัทลุง หลายคนคงนึกถึงทะเลสาบน้ำจืดกว้างใหญ่ ติ่มซำรสเด็ดเลื่องชื่อ และภูเขาอกทะลุกลางใจเมือง แต่น้อยคนนักจะรู้ว่าศิลปะการแสดงชื่อดังของภาคใต้อย่างมโนราห์ และหนังตะลุงมีต้นกำเนิดอยู่ที่นี่ แถมยังเต็มไปด้วยแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่งดงาม ดั่งคำขวัญ "เมืองหนังโนราห์ อู่นาข้าว พราวน้ำตก แหล่งนกน้ำ ทะเลสาบงาม เขาอกทะลุ น้ำพุร้อน"

มุ่งหน้าพัทลุงกับ มิตซูบิชิ ทไรทัน

การเดินทางครั้งนี้ ใช้เวลานานกว่า 12 ชม. กับระยะทางเกือบ 900 กม. ผมเลือกรถ มิตซูบิชิ ทไรทัน ขับเคลื่อน 4 ล้อ เป็นพาหนะ เพราะเครื่องยนต์ขนาด 2.4 ลิตร 190 แรงม้า ที่มาพร้อมเกียร์อัตโนมัติ 5 จังหวะ นอกจากจะประหยัดน้ำมันแล้ว ยังให้อัตราเร่งแซงที่ดีเกินคาด

 

เราวิ่งลงใต้ ตามทางหลวงหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) แบบยาวๆ จนถึง อ. ควนขนุน จ. พัทลุง โดยมีจุดหมายปลายทางที่อุทยานนกน้ำทะเลน้อย ต. ทะเลน้อย อ. ควนขนุน จ. พัทลุง

 

 

แสงเช้า เหนือสะพานเฉลิมพระเกียรติ

 

• สะพานเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 ในยามน้ำน้อย

 

ผมตั้งใจขับรถมาชมสะพานเฉลิมพระเกียรติในยามเช้า เนื่องจากเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด คุณจะสัมผัสสายลมเย็น และหมอกลอยจางๆ ลอยเหนือพื้นน้ำกว้างใหญ่ ฝูงนกหลากชนิดบินโฉบเฉี่ยวอย่างมีความสุข ที่สำคัญได้เห็นควายว่ายน้ำรวมกันเป็นฝูงซึ่งไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน

 

สะพานแห่งนี้มีชื่อเต็มว่า "เฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550" สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติครบ 80 พรรษา ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9 เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2550 ก่อนเป็นสะพานเป็นทางลูกรังมาก่อน และปิดซ่อมบ่อยในช่วงน้ำหลาก สะพานนี้ถ้าถามชาวบ้านจะรู้จักในนาม สะพานเอกชัย เพราะสมัยเริ่มสร้างใหม่ๆ มีนักร้องชื่อดัง เอกชัย ศรีวิชัย มาเล่นคอนเสิร์ทเพื่อระดมทุนสร้างสะพาน โดยสะพานนี้ทอดยาวไปบนพื้นที่ของทะเลน้อย ซึ่งเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่เชื่อมระหว่าง อ. ควนขนุน จ. พัทลุง กับ อ. ระโนด จ. สงขลา หลังสร้างเสร็จก็กลายเป็นสะพานข้ามทะเลสาบน้ำจืดที่ยาวที่สุดในไทย แทนสะพานติณสูลานนท์ ใน จ. สงขลา โดยตัวสะพานมีความยาวถึง 5.5 กม.

 

 

เดินขึ้นหอคอย ชมทะเลน้อย 360 องศา

 

• เดินชมอุทยานนกน้ำ สู่จุดหมายหอคอยชมวิว

 

หลังดื่มด่ำความงามยามเช้าบนสะพานไปแล้ว ผมเลยไปชมอุทยานนกน้ำทะเลน้อย หรือชาวบ้านเรียกว่า ทะเลน้อย

 



 

• คอกเลี้ยงควายของชาวบ้าน

 

ทะเลน้อย เป็นทะเลน้ำจืดที่ไม่ใหญ่นัก เพราะมีความกว้างและยาวประมาณ 5 ถึง 6 กม. เท่านั้น แถมมีความลึกเฉลี่ยเพียงแค่ 1.5 ม. มีน้ำขังตลอดปี พืชส่วนใหญ่เป็นพืชน้ำ เช่น สาหร่ายหางกระรอก สาหร่ายข้าวเหนียว บัวหลวง บัวสาย บัวเผื่อน เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีนกน้ำนานาชนิด ทั้งนกประจำถิ่น และนกอพยพมาอาศัยอยู่จำนวนมาก เนื่องจากมีความอุดมสมบูรณ์ และความหลากหลายทางชีวภาพ

 

• ชาวบ้านยังคงใช้ยอ เป็นอุปกรณ์หาปลา

 

• เรือเป็นยานพาหนะหลักของชาวบ้านในทะเลน้อย

 

เมื่อไปถึงต้องแปลกใจ เพราะทางจังหวัดได้ปรับภูมิทัศน์ให้มีบรรยากาศคล้ายทะเล ในช่วงเช้าจะเห็นชาวบ้านล่องเรือออกหาปลา และมีนักท่องเที่ยวนั่งเรือชมทะเลน้อยอย่างใกล้ชิด ถ้ามาช่วงฤดูร้อน ประมาณเดือนเมษายน-พฤษภาคม จะได้เห็นดอกบัวแดงมากมายผุดขึ้นมาโชว์ความงาม แต่ไฮไลท์ครั้งนี้ของผมอยู่ที่หอคอยริมทะเลสาบ จากจุดนี้เราสามารถมองวิวมุมสูงของทะเลน้ำจืดนี้ได้อย่างสุดลูกหูลูกตา

 

 

แวะหาดแสนสุขลำปำ ชื่นชมวังเก่า

 

• รถบดถนนโบราณ จอดเ่ินหน้าทางเข้าหาด

 

• ชุมชนริมน้ำปากคลองลำปำ

 

ผมเดินทางต่อมุ่งหน้าหาดแสนสุขลำปำ บรรยากาศตอนแรกนึกว่าอยู่ติดทะเลจริงๆ เพราะมีทิวสนร่มรื่น และหาดทรายเหมือนทะเล (แต่เป็นน้ำจืด) น้ำที่นี่มาจากทะเลสาบสงขลา มีศาลากลางน้ำ ชื่อ "ศาลาลำปำที่รัก" สำหรับชมทิวทัศน์ ถ้ามองไปรอบๆ จะเห็นสะพานเชื่อมไปยังเกาะลอย ซึ่งเกิดจากการทับถมของตะกอนบริเวณปากน้ำลำปำ นอกจากนี้ยังมีรูปปั้นมโนราห์ และภาพหนังตะลุง ซึ่งเป็นศิลปการแสดงที่มีชื่อเสียงของจังหวัด ให้ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกันอีกด้วย

 



 

ถัดไปเพียง 2 กม. จะพบกับวังเก่าเจ้าเมืองพัทลุง ที่ปัจจุบันอยู่ในการดูแลของกรมศิลปากร ภายในประกอบด้วย วังเก่า และวังใหม่ ด้วยเวลาที่มีน้อย ผมจึงชมแค่วังใหม่ วังนี้เป็นเรือนไทยทรงโบราณพื้นยกสูง บนเรือนมีการจัดวางเครื่องใช้ต่างๆ อย่างสวยงาม ประกอบด้วยห้องนอนหลายห้อง และห้องครัว รู้สึกถึงความเป็นไทยได้อย่างดี

 

 

สักการะพระนอนวัดถ้ำคูหาสวรรค์ แหง่นมองเขาอกทะลุ

 

• พระพุทธรูปปางไสยาสน์องค์ใหญ่ ภายในวัดถ้ำคูหาสวรรค์

 

ความตั้งใจอีกสิ่งหนึ่งของผม คือไปสักการะพระพุทธรูปปางไสยาสน์องค์ใหญ่ ในถ้ำของวัดถ้ำคูหาสวรรค์ เนื่องจากเป็นโบราณสถานที่สำคัญ สันนิษฐานกันว่าสร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 13-15 ภายในถ้ำมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์องค์ใหญ่ พระเจดีย์ พระพุทธรูป และยังพบพระพิมพ์ดินดิบสมัยศรีวิชัย และอีกเหตุผลหนึ่งที่ผมอยากมา คือ ในหลวงรัชกาลที่ 9 และสมเด็จพระราชินี เคยเสด็จมาที่นี่ และได้จารึกพระปรมาภิไธยย่อของทั้ง 2 พระองค์ไว้ด้วย

 

• เขาอกทะลุ สัญลักษณ์ประจําจังหวัด

 

จากวัดนี้มองไปหน้าวัด จะพบกับเขาอกทะลุ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัดพัทลุง ชาวเมืองพัทลุงเปรียบภูเขาอกทะลุเสมือนเสาหลักเมืองพัทลุง ด้วยเหตุนี้ทางราชการจึงนำภาพเขาอกทะลุมาทำเป็นตราสัญลักษณ์ของจังหวัด เราสามารถเดินขึ้นไปชมทัศนียภาพด้านบนได้ เป็นจุดชมวิวที่มองเห็นเมืองพัทลุงได้รอบทิศทาง

 

 

แช่บ่อน้ำร้อนเขาชัยสน ผจญความสูงน้ำตกไพรวัลย์

 

• บ่อน้ำร้อนพิศาล คือ บ่อหลักที่น้ำผุดขึ้นมาจากใต้ดิน

 

พัทลุง มีบ่อน้ำร้อนและธารน้ำเย็นอยู่ติดกัน ซึ่งเป็นความหลากหลายทางธรรมชาติที่เห็นได้ไม่บ่อยนักในประเทศไทย

 

บ่อน้ำร้อนเขาชัยสน ปัจจุบันได้รับการพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยว มีบ่อแช่เท้าอยู่ด้านนอก ด้านในแบ่งออกเป็นห้องอาบน้ำแยกชายและหญิง มีห้องนวดตัว ขา และศีรษะ อุณหภูมิของน้ำในบ่อจะสูงขึ้นหากได้รับแรงสะเทือน (ปกติอยู่ที่ประมาณ 60 องศาเซลเซียส) มีน้ำร้อนไหลตลอดเวลา

 

• น้ำตกไพรวัลย์ เป็นน้ำตกที่สูงที่สุดของพัทลุง

 

หลังจากนั้น ผมมุ่งหน้าไปยังหน่วยพิทักษ์ป่าบ้านพูด เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาบรรทัด อ. กงหรา จ. พัทลุง เพื่อไปสัมผัสน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดของพัทลุงอย่าง "น้ำตกไพรวัลย์" การชมน้ำตกต้องจอดรถไว้ลานจอดรถ แล้วเดินเท้าเข้าไปอีกประมาณ 400 เมตร ระหว่างทางเดินบรรยากาศเงียบสงบ ร่มรื่นไปด้วยพันธุ์ไม้นานาชนิด และทันทีที่เดินทางถึง ผมต้องตะลึงกับความสูง และน้ำที่ไหลลงมาจากยอดเขาสูง ใครมารับรองไม่ผิดหวัง

 

 

แผนที่

 

 

ที่กิน

 



 

มาถึงทะเลน้อยทั้งที ผมไม่พลาดที่จะกินอาหารพื้นถิ่น "ร้านสอยดาว" คือ ร้านที่ผมเลือก เพราะอยู่ติดกับทะเลน้อย ในทำเลที่สวยงาม ผมสั่งปลากดต้มส้ม ไข่ปลาทอดกรอบ ทะเลน้อยแดดเดียว และสายบัวผัดกุ้ง รสชาติอร่อย แถมราคาก็ถูกกว่าที่คิดไว้เยอะ ถ้าใครมาเที่ยวทะเลน้อย อยากให้มาลองร้านนี้ แล้วคุณจะไม่ผิดหวัง

 

 

ที่นอน

 



 

ถ้าใครคิดอยากหาที่พักใกล้สะพานเฉลิมพระเกียรติ เพื่อที่ตอนเช้าจะได้ขับรถ หรือปั่นจักรยานไปสะพานได้ไม่ไกล ผมแนะนำ "บ้านพักชมจันทร์" เพราะอยู่ใกล้สะพานที่สุด แถมมีที่จอดรถกว้างขวาง ที่พักเป็นเรือนปูนกลางน้ำ ภายในมีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกครบครัน เช่น ทีวี ตู้เย็น เครื่องทำน้ำอุ่น เครื่องปรับอากาศ ราคาเริ่มต้นที่ 700 บาทเท่านั้น

 

 

ขอขอบคุณ

 



 

บริษัท มิตซูบิชิ มอเตอร์ส (ประเทศไทย) จำกัด ที่เอื้อเฟื้อพาหนะสำหรับการเดินทางครั้งนี้