บทความ

เหตุเกิดเพราะ “น้ำท่วม”


ทันทีที่มวลน้ำขนาดมหึมา ไหลบ่าเข้าท่วมตั้งแต่ นครสวรรค์ ไล่มาจนถึงปทุมธานี นนทบุรี และเข้ากรุงเทพ ฯ ในหลายๆ ท้องที่ จนท่านผู้ว่า ฯ หน่อมแน้ม ต้องออกปากว่า เข้าขั้นวิฤกติ ซึ่งก่อให้เกิดความโกลาหลขึ้นภายในเมืองหลวง และเกิดคำถามมากมาย กับเหตุการณ์ที่หลายคนคาดไม่ถึง

และถ้าใครเป็นแฟนเพจ ใน FACEBOOK ของคุณกนก “ข่าวข้น คนข่าว” ที่เขียนข้อความ “ไม่นึกเลย” ผมลองอ่านดูแล้ว ฮาดีครับ เลยขออนุญาตหยิบข้อเขียนนั้นมาโพสต์ไว้ตรงนี้บ้าง

“ไม่นึกเลยว่า กรุงเทพ ฯ จะต้องอพยพ
ไม่นึกเลยว่า บนทางด่วน จะกลายเป็นที่จอดรถ
ไม่นึกเลยว่า นักการเมืองสวะ จะเห็นแก่ตัวปกป้องพื้นที่ตัวเอง ปกป้องตลาดตัวเอง นำชาวบ้านไปพังคันดิน
ไม่นึกเลยว่า จะมีนักการเมืองไปรับปากนิคมนวนคร ว่าจะเปิดประตูน้ำช่วยเขา แต่ไม่เปิด !
ไม่นึกเลยว่า นิคมจะต้องสังเวยน้ำไปแล้วถึง 7 แห่ง !
ไม่นึกเลยว่า ชาติของเราจะพึ่งพาใครไม่ได้ นอกจาก “ทหาร”
ไม่นึกเลยว่า ศูนย์ปฏิบัติการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย ก็มีโอกาสถูกน้ำท่วม”

ส่วนตัวผม มีความเห็นเหมือนคุณกนก และไม่นึกเลยว่า เราจะต้องมาเครียดและพลอยทำให้จิตตกกับสถานการณ์แบบนี้ ก็จะไม่ให้เครียดและเกิดอาการเบื่อได้อย่างไรละครับ ในเมื่อบ้านที่เราอยู่อาศัย กลายเป็นพื้นที่เสี่ยงภัยพิบัติไปโดยปริยาย ต้องอยู่ในการเฝ้าระวังอย่างใกล้ชิด ฟังดูแล้วน่าหดหู่สิ้นดี แต่ต้องทำใจยอมรับสภาพที่จะเกิด ไม่ว่าน้องน้ำจะมามาก หรือมาน้อย ก็ต้องเตรียมรับสถานการณ์อย่างใจจดใจจ่อ เพื่อนผมหลายคนกลายเป็นผู้ประสบภัย บางคนตั้งสติ ทำใจ และยอมรับว่าต้องเริ่มต้นใหม่ บางคนมองเห็นโอกาสในวิกฤติ ไม่เครียด จับเรือลงน้ำไปวางแหดักปลาในบึงแถวบ้าน หลายคนจากผู้ประสบภัย เปลี่ยนไปเป็นผู้อพยพ ต้องไปพักพิงบ้านญาติตามต่างจังหวัด เพื่อรอสถานการณ์ให้ทุเลา ถึงจะกลับมาสู้ใหม่ ส่วนตัวผมเอง (ตอนปิดต้นฉบับ) น้องน้ำยังมาไม่ถึงบ้าน แต่ก็อยู่ในภาวะลุ้นระทึก วางแผนแล้ว วางแผนอีก เกิดแล้วจะทำอย่างไร อยู่ได้ อยู่ไม่ได้ ต้องว่ากันไปตามสภาพ แต่ไม่หมดหวัง ผมคิดเสมอว่า ถ้าเตรียมความพร้อมไว้ในระดับหนึ่ง วางแผนป้องกัน ย่อมดีกว่าแก้ไข มันช่วยให้เราฟื้นตัวได้เร็วขึ้น และที่สำคัญต้องให้กำลังใจตัวเอง คนในครอบครัว และคนรอบข้าง มองโลกในแง่ดี มันยังพอช่วยให้เกิดความรู้สึกดีๆ ตามมา ช่วง 2-3 สัปดาห์ ของต้นเดือนตุลาคม มันมีแต่เรื่องน้ำท่วม ยิ่งกั้น ยิ่งโดนน้องน้ำตีแตก และน้องปูจ๋า ยิ่งพูด “เอาอยู่ค่ะ” มันแตกทุกที จนหมดความเชื่อมั่นในสิ่งที่พูด และเริ่มมองเห็นอนาคตตัวเองแล้วว่า ต้องพึ่งตัวเอง ถึงจะอยู่รอด…

อีกมุมมองหนึ่ง ถึงน้ำจะท่วม แต่คนไทยไม่แล้งน้ำใจ ภาพความช่วยเหลือทั้งกำลังกาย กำลังทรัพย์ ยอดบริจาคเงิน สิ่งของต่างๆ ทยอยมาให้เห็นอยู่เรื่อยๆ โดยเฉพาะคนในวงการอุตสาหกรรมยานยนต์ ถึงโรงงานประกอบรถยนต์ของ ฮอนดา จะจมน้ำอยู่ในนิคม ฯ โรจนะ แต่ ฮอนดา ยังใจดีมอบเงินช่วยเหลือน้ำท่วมกว่า 100 ร้อยล้านบาท โตโยตา อีซูซุ มิตซูบิชิ พร้อมช่วยเหลือลูกค้าในเรื่องการซ่อมแซม ลามินา ฟีล์ม เครื่องเสียงติดรถยนต์ โซนี สีพ่นรถยนต์ ทีโอเอ และยังมีอีกหลายบริษัท ที่ร่วมด้วยช่วยกัน ทั้งบริจาคเงินและส่งของจำเป็นต่างๆ น่าสรรเสริญน้ำใจไมตรี ที่เราเกื้อกูลซึ่งกันและกัน ภาพแบบนี้ละครับ มันเป็นขวัญและกำลังใจที่ดีของสังคมไทย



------------------------------
เรื่องโดย : ลิขิต น้าประเสริฐ
นิตยสาร 4WHEELS ฉบับเดือน ธันวาคม ปี 2554
คอลัมน์ : บทบรรณาธิการ
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/OnxBg

บทความที่เกี่ยวข้อง

อัพเดทล่าสุด
26 Sep 2017

Buyer's Guide | คู่มือซื้อรถ

Model Start Price (THB)
1.
2,549,000
3.
1,749,000
4.
2,249,000
5.
4,590,000
6.
1,999,000
7.
3,990,000
8.
3,065,000
9.
2,790,000
10.
5,490,000
11.
1,354,000
12.
3,399,000
13.
750,000
14.
1,129,000
  • MAIN SEARCH
  • EASY SEARCH
Make
Model
Price
Engine
More Option >
วัตถุประสงค์ในการใช้รถ (ประเภทรถ)
งบประมาณ
พฤติกรรมการขับรถ

Follow autoinfo.co.th