บทความ

รักและเสน่หาบนแผ่นฟีล์ม


ภาพยนตร์ของโลกที่ยืนยงคงกระพันคงมีแต่ ฮอลลีวูด กับบอลลีวูด อันแรกอยู่ตะวันตก อันหลังอยู่ตะวันออก เมืองมุมไบ อินเดีย นอกจากนี้ไม่มีใครทำมาหากินได้นานเท่า 2 เมืองภาพยนตร์นี้

 

และเฉพาะภาพยนตร์ว่าด้วยรักและเสน่หา ทางตะวันตกค่อนข้างคลาสสิคและโดนใจ ในอดีตผมอยู่กับภาพยนตร์ และอยู่กับโรงภาพยนตร์ชั้นหนึ่งในกรุงเทพฯ หลายแห่ง ได้ดูหนังรักที่ประทับความทรงจำอย่างไม่ตั้งใจ

 

ผมดู “ห้องหอรอรัก” (THE APARTMENT) เข้าฉายที่เฉลิมเขตร เชิงสะพานกษัตริย์ศึก นำแสดงโดย แจค เลมมอน-พระเอก และเชอร์ลีย์ แมคเลน-นางเอก

 

เรื่องนี้ ออกฉายที่สหรัฐอเมริกาในปี 1960 ที่ผมดูก็เพราะเป็นแฟนผลงานของ บิลลี ไวล์เดอร์ เหมือนพวกเราเป็นแฟนผลงานท่านมุ้ย

 

เลมมอน เป็นพระเอกอยู่ห้องชุดในแฟลทที่แมนฮัททัน, นิวยอร์ค เป็นลูกจ้างทำงานบริษัทประกัน แต่ต้องคอยทิ้งห้องชุดของเขาเพื่อให้เจ้านายแสดงความรักเสน่หากับกิ๊ก ขณะที่ลูกจ้างเกิดมีความรักบริสุทธิ์กับสาวประจำลิฟต์ คือ แมคเลน

 

เป็นหนังรักที่คลาสสิคมาก คว้ารางวัลตุ๊กตาทองถึง 5 สาขา รวมทั้งบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม โดยเฉพาะบทสนทนาสุดท้ายของภาพยนตร์

 

พระเอก-เห็นมั้ย ? ผมบอกแล้วไงว่า ผมรักคุณ

 

นางเอก-อย่าพูดมาก ลงมือได้แล้ว…

 

ผมดู “ทรามวัยกับไอ้ตูบ” (LADY AND THE TRAMP) ที่โรงภาพยนตร์ศรีราชวงศ์ ไม่ไกลจากร้านสีฟ้า ราชวงศ์ เป็นหนังการ์ตูนผลงานจากค่ายวอลท์ ดิสนีย์ เป็นความรักและความเสน่หาที่คาดไม่ถึง

 

พระเอก “ทแรมพ์” หมาวัด นางเอกเป็น “เลดี” ดอกฟ้า นิยายรักจากหัวใจเรื่องนี้ บอกแฟนหนังว่า แม้มันเป็นหมาวัดแต่มันก็รู้จักวิธีอันควรพึงปฏิบัติกับดอกฟ้าของมันโดยไม่ต้องอาศัยเพลง “ทาสเทวี” ของ ชรินทร์ นันทนาคร

 

คืนหนึ่งพระจันทร์วันเพ็ญ พระเอกกับนางเอก อยู่ในภัตตาคารส่วนตัวหมา อาหารบนโต๊ะมีสปาเกตตีจานเดียว เป็นฉากรักบริสุทธิ์ที่ผมประทับใจ

 

และผมก็เชื่อว่า ฉากรักนี้หลายคนจำได้

 

มันคือฉากรักที่พระเอกกับนางเอกแสดงบท “สปาเกตตีจุมพิต” พระเอกกับนางเอกกินสปาเกตตีเส้นเดียวกัน กว่าเส้นสปาเกตตีจะค่อยๆ ขึ้นมา และกว่าจะรู้ว่าเป็นเส้นเดียวกัน ก็ประชิดหน้ากันจนเลี่ยงไม่พ้นการจุมพิต

 

ไอ้หมาวัดของผมยื่นโลกของมันให้กับดอกฟ้า โดยดอกฟ้าก็ยินยอมให้หมาวัด จบเรื่องนี้แบบ HAPPILY EVER AFTER ENDING อย่างมีความสุขชั่วนิรันดร์

 

“คลีโอพัตรา” (CLEOPATRA) ของ โจเซฟ แมนคีวิคซ์ ฉายที่เฉลิมเขตร เป็นภาพยนตร์ฉายในสหรัฐอเมริกา ปี 1963 เป็นภาพยนตร์ที่ได้ชื่อว่าแพงสุดเวอร์แห่งยุค ใช้ทุนสร้าง 44 ล้านเหรียญสหรัฐฯ เฉพาะนางเอก คือ อลิซาเบธ เทย์เลอร์ เป็นข่าวดังไปทั่วโลก ได้ค่าตัวแพงเป็นประวัติศาสตร์ คือ 1 ล้านเหรียญสหรัฐฯ

 

พระเอก คือ ริชาร์ด เบอร์ทัน เป็นภาพยนตร์รักย้อนยุค แต่ความรักไม่มีกาลเวลา นิยายแห่งความรักระหว่าง มาร์ค แอนโทนี กับคลีโอพัตรา แสดงถึงวัฒนธรรมผู้คนสมัยนี้

 

เบอร์ทัน มีเมียแล้ว นางเอกก็มีคู่นอนแล้ว บทรักของคนทั้งสองตามเรื่องที่เขียนมาก็อีหรอบเดียวกัน เขากับนางมารักและเสน่หากันได้

 

ในจอก็ยังงั้นแหละ แต่นอกจอหลังจากภาพยนตร์ออกฉายแล้ว ไม่ช้าพระเอกกับนางเอกดันแต่งงานอยู่กินด้วยกันเฉยเลย

 

เล่ากันว่า พอเข้าฉากรักฉากแรกเท่านั้น นางเอกก็หว่านเสน่ห์พระเอกเต็มตัวและหัวใจ

 

“ฉากรักของเราไม่มีบทสนทนา” เทย์เลอร์ รำลึกถึงความรัก-ความหลัง “แค่มองตากันเท่านั้น…ทำไมจ้องมองกันนานนักก็ไม่ทราบนะคะ”

 

“สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย” (AN OFFICER AND A GENTLEMAN) ปี 1982 จำไม่ได้ครับว่าดูที่ไหน พระเอก คือ ริชาร์ด เกียร์ และนางเอก คือ เดบรา วิงเกอร์

 

ริชาร์ด เกียร์ เป็นข่าวเมื่อเดือนมกราคมที่ผ่านมา เป็นผู้สนใจในศาสนาพุทธ ครั้งที่เดินทางไปศรีลังกา เข้ากราบสักการะสนทนาธรรมกับพระธรรมโพธิวงศ์ (วีรยุทโธ) เจ้าอาวาสวัดไทยพุทธคยา โอกาสนี้ได้ร่วมพิธีสวดพระอภิธรรมบำเพ็ญกุศลถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

 

เกียร์ ได้กล่าวถวายราชสดุดีพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ว่าทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่เป็นพุทธมามกะ มีพระราชศรัทธาในพระพุทธศาสนา ทรงเข้ารับการอุปสมบทเป็นพระภิกษุ และทรงให้การอุปถัมภ์พระพุทธศาสนา ทรงมีพระปรีชาสามารถ ทรงดูแลพสกนิกรของพระองค์ให้อยู่ดีกินดีกว่า 4,000 โครงการ ตลอดระยะเวลาในการครองราชย์ 70 ปี เป็นพระราชาที่ทรงงานหนักที่สุดในโลก

 

ภาพยนตร์รักเรื่องนี้ พระเอกเป็นคนในเครื่องแบบ เป็นนักเรียนนายเรือ นางเอกเป็นสาวโรงงาน เนื้อหาแสดงถึงความรักความเสน่หาที่สู้กับความทะเยอทะยานของมนุษย์

 

รักคนในเครื่องแบบเป็นอาถรรพ์หนึ่งของความรัก เกียร์ เป็นพระเอกถนัดบทรักดุดัน ฉากจบของเรื่องนี้ จึงต้องให้พระเอกสวมเครื่องแบบสวนสนามเข้าไปในโรงงาน กระชากนางเอกมาสู่อ้อมกอด สาววัยรุ่นที่ดูเรื่องนี้ กริ๊ดโดยพร้อมเพรียงทุกที่นั่ง

 

“ฝากหัวใจไปบอกรัก” (SAY ANYTHING) พระเอก คือ จอห์น คูแซค และนางเอกคือ ไอโอเน สกาย เป็นหนังรักเสน่หาที่ยิ่งใหญ่อีกเรื่องหนึ่ง

 

พระเอกเล่นบท “อันลัคคี อิน เลิฟ” เป็นครั้งแรกที่เล่นหนังรัก เสื้อผ้าก็ออกจะโรแมนทิค ไม่ใช่ขุนพลเสื้อกล้ามเช่นเรื่องอื่นๆ ที่เล่นเป็นประจำ

 

นางเอกเป็นนักเรียนสาวไฮสกูล เกิดมีความรักเสน่หาให้พระเอกตามบทที่เขียน ใช้วิชาผู้ชายอาภัพความรัก เป็นมนต์รักปลุกเสกให้นางเอกหลวมตัวหลวมใจ

 

ฉากเกี้ยวพาราสีค่อนข้างเคอะเขิน แต่ก็เป็นความจริงที่ชีวิตปฏิเสธไม่ได้ บทสนทนาที่แสนหวานมาจากปากพระเอก

 

“ผมมอบหัวใจแก่เธอ แต่เธอกลับมอบปากกาแก่ผม”…หวานอะไรปานนั้น ?

 

“เลิฟ สตอรี” 1970 LOVE STORY เข้าฉายโรงภาพยนตร์พาราเมาท์ ประตูน้ำ เพราะเป็นผลงานจากค่ายพาราเมาท์ เป็นหนังรักอีกเรื่องที่หนุ่มสาวพลาดไม่ได้ ได้รับรางวัลตุ๊กตาทองสาขา ดนตรียอดเยี่ยม โดย ฟรานซิส ไล ศิลปินผู้ขับร้องคือ แอนดี้ วิลเลี่ยมส์

 

พระเอก คือ ไรอัน โอนีล และนางเอก คือ อาลี แมคกรอว์

 

หนังเรื่องนี้ ผมกับคุณวันชัย อรรถเวทยวรวุฒิ ได้รับการว่าจ้างจากคุณชนะ ผู้จัดการพาราเมาท์ พิคเจอร์สในไทยให้เป็นผู้ดำเนินการโฆษณาประชาสัมพันธ์

 

“หากจะรัก ต้องรู้จักลืมคำว่า เสียใจ” เป็นวลีที่ผมใช้โฆษณาหนังรักเรื่องนี้

 

โอลิเวอร์ กับเจนนี เป็นพระเอก-นางเอกผู้สร้างตำนานรักให้เป็นอิสระทางความคิด ทั้ง 2 คนบอกกับพ่อ (พ่อตา) ว่าจะแต่งงาน พ่อคิดว่าจะแต่งงานด้วยการเข้าโบสถ์คาทอลิค โดยพระสงฆ์เป็นผู้ประกอบพิธีเพราะ เจนนี นับถือศาสนาคริสต์ แต่พระเอก-นางเอกบอกพ่อว่า ทั้งคู่จะขอแต่งงานด้วยวิธีการของเขา 2 คนเท่านั้น เป็นความรักจากหัวใจของชายกับหญิง ไม่จำเป็นต้องใช้พระสงฆ์เป็นผู้ประกอบพิธีในโบสถ์

 

พ่อตางง แต่ก็พูดกับลูกสาวและว่าที่ลูกเขยว่า “WONDERFUL”

 

ความรักของหนุ่มสาวจบแบบเศร้า นางเอกตาย พ่อตาใช้คำว่า “I’M SORRY”…กับพระเอกเป็นครั้งแรกอย่างลึกซึ้ง ซึ่งพระเอกกล่าวตอบพ่อตาอย่างลึกซึ้งเช่นกันว่า…

 

“LOVE MEANS NEVER HAVING TO SAY YOU’RE SORRY.”

 

ภาพยนตร์รักและเสน่หา ในอดีตมีอีกหลายเรื่องครับ เป็นความจริงที่ต้องเล่าสำหรับชีวิตวันนี้ที่เปลี่ยนไป รวมทั้งรักที่ไม่มีไวยากรณ์…!!!



------------------------------
เรื่องโดย : ข้าวเปลือก
นิตยสาร 4WHEELS ฉบับเดือน มิถุนายน ปี 2560
คอลัมน์ : ประสาใจ
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/4xeUb

Follow autoinfo.co.th