ประเภทของรถโบราณ

สมาคมรถโบราณแห่งประเทศไทย จัดแบ่งประเภทรถโบราณ และรถคลาสสิคใหม่ ตามแนวทางของสมาพันธ์รถโบราณสากล (FIVA) โดยเริ่มใช้ในงานประกวดรถโบราณ ครั้งที่ 40 ที่ผ่านมา รถโบราณ และรถคลาสสิค แต่ละประเภทมีความเป็นมา และเอกลักษณ์ที่แตกต่างกันดังนี้

รถรุ่นบรรพบุรุษ (ANCESTOR) ก่อนปี 1904

 

• บแลค ปี 1904

ยานยนต์ในยุคเริ่มแรก รูปทรง และที่นั่งบังคับขับขี่ มีพื้นฐานมาจากรถเทียมม้า ตัวถัง และกงล้อ หรือซี่ล้อ ทำด้วยไม้ คาดยางเส้นบางๆ ควบคุมด้วยคานโยก หรือแฮนด์แบบรถจักรยาน เครื่องยนต์ระบบสันดาปภายนอก ใช้ไอน้ำ หรือไฟฟ้าจากหม้อแบทเตอรีเป็นแหล่งพลังงาน ติดตั้งใต้พื้นรถ หรือห้อยไว้กับเพลาขับ   จนถึงช่วงปลายทศวรรษ ราวปี 1890 จึงเริ่มติดตั้งเครื่องยนต์เบนซิน 4 จังหวะแบบวัฏจักรอทโทอย่างแพร่หลาย ผู้ผลิตหลัก ได้แก่ เดมเลร์, เมร์เซเดส-เบนซ์, ปังอาร์ เลอ วาซอร์, เปอโฌต์ และโอเพล    

รถรุ่นผ่านศึก (VETERAN) ปี 1904-1918

 

• โลซีเออร์ 51 เซเวน-แพสเซนเจอร์ ทัวริง รถรุ่นผ่านศึก ปี 1911

รูปลักษณ์พัฒนาต่อเนื่องจากรถรุ่นบรรพบุรุษ ตัวรถเตี้ยลง แต่ยังเป็นทรงตั้ง ติดตั้งเครื่องยนต์ 4 จังหวะ โดยวางหม้อน้ำ เครื่องยนต์ และเกียร์ เรียงจากหน้าไปหลัง ต่อด้วยห้องโดยสารที่อยู่ในระดับเดียวกัน ตัวรถต่ำลงกว่ารถรุ่นบรรพบุรุษ คาน และโครงตัวถังสร้างด้วยไม้ บุโลหะเนื้ออ่อนและทองเหลือง จึงไม่ทนทาน ผุพังได้ง่าย ใช้โคมตะเกียงเป็นไฟสัญญาณ และให้แสงสว่าง   เนื่องจากในช่วงต้นศตวรรษ รถยนต์มีน้อย เมื่อเกิดสงครามโลก ครั้งที่ 1 (ปี 1914-1918) รถเกือบทั้งหมดจึงถูกเกณฑ์ไปใช้ในสนามรบ จนสูญเสียไปจำนวนมาก ทั้งชำรุดจากการใช้งานหนัก และถูกทำลายจากอาวุธสงคราม รถในยุโรป ช่วงปี 1904-1918 ที่เหลือรอดมาถึงทุกวันนี้ จึงเปรียบเสมือนทหารผ่านศึกเดนตาย    

รถโบราณ (VINTAGE) ปี 1919-1930

 

• เมร์เซเดส-เบนซ์ เค ปี 1928

รถโบราณ คือ รถยนต์ที่ออกจำหน่ายในช่วงระหว่างสงครามโลก ครั้งที่ 1 กับครั้งที่ 2 ความรู้จากมหาสงคราม ทำให้เกิดการพัฒนามากมาย  

• ดิวเสนเบิร์ก เจ ปี 1929

เริ่มใช้คานแชสซีส์เป็นโลหะ ส่วนหน้ารถ และบังโคลนหน้าแบบปีกนก ทำด้วยโลหะเหนียว มีชานบันไดด้านข้าง ล้อเป็นซี่ลวด โครงตัวถังสร้างจากไม้บุโลหะแผ่น เลือกแบบต่างกันได้ในรถรุ่นเดียวกัน ผลิตโดยสำนักผลิตตัวถัง ส่วนระบบรองรับ ระบบบังคับควบคุม ระบบส่องสว่าง และระบบห้ามล้อ ได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่องเป็นพื้นฐานของรถยุคปัจจุบัน    

รถก่อนสงคราม (PRE WAR) ปี 1931-1945

 

• เมร์เซเดส-เบนซ์ 540 เค กาบริโอเลต์ เอ ปี 1939

รถที่ออกแบบและผลิตด้วยเทคโนโลยีก่อนสงครามโลก ครั้งที่ 2 ลักษณะพื้นฐานคล้ายรถโบราณ แต่มีความแนบเนียน กลมกลืน และสะดวกสบายมากขึ้น   ระยะนี้มีการสร้างถนนเชื่อมโยงไปทั่วยุโรป รถยนต์จึงได้รับการพัฒนาให้มีสมรรถนะสูง พร้อมติดตั้งอุปกรณ์ที่คิดค้นขึ้นใหม่ เช่น ไฟส่องสว่างแรงสูง ที่ปัดน้ำฝนไฟฟ้า แตรไฟฟ้า ระบบเบรค 4 ล้อ และยางคุณภาพดี เพื่อให้พร้อมสำหรับการขับขี่ระยะทางไกล   นอกจากนี้ ยังมีการผลิตรถหลายประเภท ตามระดับ และวัตถุประสงค์ของผู้ใช้ เข่น รถหรู สำหรับบุคคลชั้นสูง รถระดับกลางสำหรับบุคคลทั่วไป และรถขนาดเล็กเพื่อการกีฬา ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมากในกลุ่มคนหนุ่มสาว    

รถหลังสงคราม (POST WAR) ปี 1946-1960

 

• โอลด์สโมบิล คูเป ปี 1949

หลังเสร็จสิ้นสงครามโลก ครั้งที่ 2 รถบางส่วนสืบทอดรูปแบบและเทคโนโลยีจากรถรุ่นก่อนสงคราม รูปทรงขึงขัง สร้างด้วยมือ และกระบวนการผลิตแบบโบราณ มุ่งตอบสนองกลุ่มลูกค้าสายอนุรักษ์ ขณะที่บางส่วนสร้างจากเทคโนโลยีใหม่ โดยเฉพาะรถจากผู้ผลิตฝ่ายแพ้สงคราม ที่ไม่เหลือทรัพย์สิน และเครื่องจักรเดิมเลย   นอกจากนี้ ความรู้จากการผลิตยุทโธปกรณ์ ในช่วงสงครามโลก ครั้งที่ 2 ยังทำให้เกิดรถยนต์ที่มีรูปทรงแบบปัจจุบัน ส่วนหน้า ส่วนข้าง และส่วนท้ายของรถเชื่อมต่อเป็นพื้นผิวเดียวกัน บังโคลน ตัวถัง ท้ายรถไม่แยกส่วนกันอย่างรถก่อนสงคราม ประตูหน้าต่างรวมกันเป็นหน่วยเดียว แนวแกนพวงมาลัยราบลง ห้องโดยสารมีความสะดวกมากขึ้น สามารถนั่งขับ และโดยสารในท่าเอนพิงพนักได้ ล้อกระทะ ติดยางแบบปัจจุบัน เริ่มการผลิตระบบมวล รวมถึงใช้วัสดุสังเคราะห์เป็นส่วนประกอบ    

รถคลาสสิค (CLASSIC) ปี 1961-1970

 

• แฟร์รารี 250 จีที แบร์ลิเนตตา 2 ปี 1960

ทศวรรษแห่งการพัฒนาแบบก้าวกระโดดของวงการยานยนต์ เทคโนโลยีด้านอากาศพลศาสตร์ และสมองกลรุ่นแรก ร่วมกับวิชาการตลาด นำความหลากหลายมาสู่รถยนต์อย่างไม่เคยมีมาก่อน โดยส่วนใหญ่จะมีรูปทรง ลู่ลม กระชับ และสะดวกสบายขึ้นในมิติที่เล็กลง  

• เชลบี 289 คอบรา ปี 1964

ยิ่งกว่านั้น เครื่องยนต์สมัยใหม่ ยังทำให้ความเร็วตีนปลายของรถยนต์ทะลุหลัก 150 ไมล์/ชม. มีการพัฒนาระบบความปลอดภัย เช่น จานเบรค เบรคไฮดรอลิคสองวงจร เข็มขัดนิรภัย ตัวถังแบบซับแรงปะทะ และแกนพวงมาลัยแบบยุบตัวเมื่อเกิดการชน ฯลฯ    

รถคลาสสิคร่วมสมัย (MODERN CLASSIC) ปี 1971-ปัจจุบัน -30 ปี

 

• พลีมัธ เฮมิ คูดา คอนเวอร์ทิเบิล ปี 1970

 

• โพร์เช 964 เทอร์โบ 3.6 เอส ปี 1994

ยุคที่โลกกระชับตัวแคบลง ศิลปะ และเสน่ห์ของรถยนต์เริ่มจืดจาง แต่ละบแรนด์มีรูปร่างหน้าตาเหมือนๆ กัน ผู้ผลิตหันไปตื่นตัวด้านมาตรฐานการผลิตและการป้องกันสนิม ทำให้รถมีความทนทาน อายุการใช้งานยาวนานกว่ารถยุคก่อนๆ ปัญหาของโลก เช่น วิกฤตการณ์น้ำมัน การกีดกันทางการค้า ความแออัดของการจราจรในเมืองใหญ่ มลภาวะ และกฎหมายความปลอดภัย ส่งผลโดยตรงต่อทิศทางการออกแบบ และพัฒนายานยนต์ นอกจากนี้ วิถีชีวิตที่เปลี่ยนไป ยังทำให้เกิดรถประเภทใหม่ๆ เช่น เอสยูวี และครอสส์โอเวอร์ เอสยูวี