บทความ

จากถุงก๊อบแก๊บ ถึงกล้องดิจิทอล


จากถุงก๊อบแก๊บ ถึงกล้องดิจิทอล
บันทึกความเป็นมาและนาทีที่วัตถุเล็กๆ เปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตในโลกยุคใหม่ไปตลอดกาล

1. ถุงก๊อบแก๊บ
ไม่มีใครไม่รู้จักถุงก๊อบแก๊บ

ถุงสารพัดประโยชน์ ที่ใช้ได้ตั้งแต่บรรจุของ สวมหัวกันฝน สวมมือกันเปื้อน สวมเท้ากันน้ำเน่ากัด จนไปถึงสวมถังขยะกันถังเลอะ

พูดง่ายๆ วงจรชีวิตของถุงก๊อบแก๊บ เริ่มตั้งแต่เป็นถุงใส่ของกินเรื่อยไปจนถึงเป็นถุงใส่ขยะ ขณะที่ตัวมันเองก็กลายเป็นขยะพลาสติคที่ย่อยสลายยากไปด้วย !

ก่อนหน้าที่จะเกิดสิ่งไม่มีชีวิตที่เรียกว่า ถุงก๊อบแก๊บ ไม่มีถุงชนิดใดจะมีอรรถประโยชน์ครบวงจรขนาดนี้ ไม่ว่าจะเป็น ถุงกล้วยแขก ที่พับขึ้นจากกระดาษหนังสือพิมพ์ (และเคยเป็นแหล่งรายได้เสริมของเด็กๆ รุ่นผมเมื่อ 30-40 ปีก่อน)

ถุงกระดาษโชคดี, ถุงกระดาษสีน้ำตาล ที่หาดูได้เฉพาะในมิวสิควีดีโอของไทย, ถุงพลาสติค หรือแม้แต่ถุงผ้าที่กำลังฮิทในช่วงนี้

ไม่ต้องย้อนไปพูดถึงวัสดุ “ห่อหิ้ว” รุ่นโบราณอย่าง ใบตอง ใบบัว กับเชือกกล้วย หรือกระป๋องนมกับเชือกฟางให้เสียเวลา

ถุงก๊อบแก๊บ มาทดแทนได้ทุกสิ่งอย่างที่กล่าวมา กลายเป็นถุงมหาสะดวก ที่ใครๆ ก็ใช้ ใครๆ ก็ชอบ

เท่าที่ลองเสาะหาที่มา ไม่มีใครบันทึกว่า เริ่มมีการผลิตถุงก๊อบแก๊บขึ้นมาบนโลกเมื่อไหร่ เริ่มมีใช้ในประเทศไทยตั้งแต่ พศ. ไหน ถ้าเอาตามความรู้สึกก็เกือบ 30 ปี ที่แน่ๆ กว่าจะรู้ตัวมันก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตประจำวันของคนไทยไปแล้ว

จุดที่เป็นแหล่งใหญ่ใหญ่สุดในการแพร่กระจายถุงก๊อบแก๊บไปสู่ทุกครัวเรือน ได้แก่ บรรดาศูนย์การค้า โดยเฉพาะพวกดิสเคาน์ทสโตร์ทั้งหลาย

บ้านผมอยู่บนถนนเทพารักษ์ ยังจำได้ดี เมื่อราวปี 2538 หรือ 2539 คราวบิกซีสาขาบางพลีเปิดบริการเป็นห้างแรกในย่านนั้น ตลอด 7 วันแรก ริมถนนเทพารักษ์ทั้งสองฝั่งจะเห็นชาวบางพลีเดินหิ้วถุงก๊อบแก๊บสีเขียวของห้างบิกซีเป็นทิวแถว

ตอนนั้น ประมาณว่ากระดาษชำระม้วนเดียว ก็ต้องไปซื้อที่บิกซี

อีกเรื่องที่น่าสนใจ คือ เหตุใดเราจึงเรียกมันว่าถุงก๊อบแก๊บ ไม่เรียกถุงพลาสติคหูหิ้วตามวัสดุที่ใช้ผลิตและรูปลักษณ์ของมัน

อันนี้ก็คงเหมือนถุงที่พับจากกระดาษหนังสือพิมพ์ แต่เราดันเรียก ถุงกล้วยแขก เพราะส่วนใหญ่เขาเอาไปใส่กล้วยแขก

ส่วนเจ้าถุงพลาสติคบางๆ เวลาเราหยิบจับมันส่งเสียง ก๊อบๆ แก๊บๆ เราก็เลยเรียก ถุงก๊อบแก๊บ

เรื่องมีอยู่เท่านั้น (กระมัง)

ระยะหลัง มีการรณรงค์ให้เราลดการใช้ถุงก๊อบแก๊บเพื่อลดขยะ และภาวะโลกร้อน โดยเวลาเราไปซื้อของในซูเพอร์มาร์เกท ก็ให้เอาถุงผ้าไปใส่ของแทน ซึ่งผมไม่เห็นจะมีใครปฏิบัติตามสักเท่าไร

ไม่เหมือนในต่างประเทศ ที่บางแห่งไม่มีถุงให้เลย หรือถ้าต้องการก็ต้องจ่ายค่าถุงเพิ่ม

ผมเองก็เคยลองฮิทตามเขา ปรากฏว่าเกิดปัญหาไม่มีถุงใส่ขยะ จนต้องไปซื้อถุงก๊อบแก๊บใหม่ๆ หรือไม่ก็ถุงดำมาใช้ ซึ่งก็เท่ากับไม่ได้ช่วยโลกเหมือนกัน

ฉะนั้น ถุงก๊อบแก๊บ นอกจากจะเปลี่ยนวิถีชีวิตของคนไทยไปตลอดกาลแล้ว ยังทำท่าจะคงอยู่กับเราไปนานแสนนาน เพราะไม่มีคนชาติไหนจะรักความสะดวกสบายเท่าคนไทยอีกแล้ว

หมายเหตุ: “จากถุงก๊อบแก๊บ ถึงกล้องดิจิทอล” เป็นสารคดีทีเล่นทีจริง ที่ผมกะจะเขียนต่อเนื่องไปในคอลัมน์นี้ เพื่อนำไปรวมเล่มในปีหน้า ซึ่งจะมีการเพิ่มเติมข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งที่ผมเขียนถึงให้สมบูรณ์ขึ้นด้วย โปรดติดตามตอนต่อไป และเก็บเงินไว้รอซื้อฉบับรวมเล่มด้วยนะครับพี่น้อง

(สำนักพิมพ์ไหนสนใจ ติดต่อจองด่วน !)



------------------------------
เรื่องโดย : สายยศ สุวรรณหงษ์
นิตยสาร 4WHEELS ฉบับเดือน มิถุนายน ปี 2552
คอลัมน์ : คุยข้างแคมพ์
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/jQBx4

Follow autoinfo.co.th