บทความ

“นอค” นายจ้าง


เรามาดูคดีที่นายจ้างพยายามเด้งเชือก ไม่ยอมชดใช้ค่าเสียหายกรณีที่ลูกจ้างขับรถบรรทุกไปซัดรถอื่น
อ้างว่านอกเวลางานแล้ว อั๊วไม่เกี่ยว แต่ศาลจะให้เกี่ยวหรือไม่ เดี๋ยวรู้ ?

 

วันเกิดเหตุ “นส. แก้วแหวน” ขับรถเก๋งไปไหนไม่รู้ตอน 5 ทุ่มเห็นจะได้ ถึงคราวซวยโดนรถบรรทุกซึ่งขับขี่โดย “นายเงินทอง” แล่นสวนมากินทาง พุ่งเข้าชนรถของ นส. แก้วแหวน เข้าให้ แม้จะแตะเบรคทั้ง 2 ฝ่าย แต่รถเล็กพังเสียหายอยู่ดี คนที่นั่งมาด้วยในรถเก๋งคือ “นางเพชรพลอย” บาดเจ็บ สาเหตุเกิดจากนายเงินทอง เมาและขับรถ

 

ตามธรรมเนียมในบ้านเรา ผิดถูกไม่จ่ายไว้ก่อน เอ็งอยากได้ฟ้องเอา นส. แก้วแหวน และนางเพชรพลอย จึงต้องพึ่งศาล ร่วมกันเป็นโจทก์ให้ทนายยื่นฟ้อง “นายเงินทอง” และ “บริษัท รับเหมาทุกอย่าง จำกัด” ซึ่งเป็นนายจ้างของนายเงินทอง ให้ร่วมกันรับผิดจ่ายค่าเสียหายแก่คนทั้งสองพร้อมดอกเบี้ย

 

บริษัทสู้คดี ให้การว่า นายเงินทอง เอารถไปขับโดยพลการนอกเวลางาน ไปเที่ยวกินเหล้าเมายา
ไม่ได้ขับรถไปในทางการที่จ้าง อีกอย่าง นส. แก้วแหวน นั่นละประมาท ขับรถซิ่ง ขอให้ยกฟ้อง

 

นายเงินทอง คนขับรถบรรทุกไม่สู้คดี ไม่ไปศาล เพราะเห็นว่าตัวเองไม่มีอะไรที่จะเสียอยู่แล้ว

ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีนี้อย่างเคร่งขรึม จากนั้นตัดสินให้จำเลยร่วมกันจ่ายค่าเสียหายแก่โจทก์พร้อม
ดอกเบี้ย แต่ลดลงมาเล็กน้อยตามที่เห็นว่าโจทก์พิสูจน์ได้ นส. แก้วแหวน และนางเพชรพลอย พอใจคำตัดสิน ไม่ว่าอะไร

จำเลยที่ 1 คือ บริษัท รับเหมาทุกอย่าง จำกัด เจ้าของรถบรรทุกดิ้นรนด้วยการยื่นอุทธรณ์ อ้างว่าลูกจ้างเอารถไปขับนอกเวลางาน ขอให้ยกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นด้วยกับจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้อง

เรื่องถึงศาลฎีกา เพราะ นส. แก้วแหวน และนางเพชรพลอย ออกเหงื่อ ยื่นฎีกาขึ้นไป ยืนยันว่านายเงิน
ทอง ขับรถส่งยามของบริษัท ฯ ตามคำสั่งของนายจ้าง ขากลับเอารถไปเก็บที่บริษัท ฯ ดันไปแวะกินเหล้าเมาจนเกิดเรื่อง

ศาลฎีกาเพ่งดูคดีนี้ แล้วชี้ขาดออกมาว่า

จากการนำสืบของโจทก์ได้ความว่า นายเงินทอง ขับรถไปส่งยามของบริษัท ฯ ตามที่ได้รับมอบหมาย
เสร็จแล้วขับรถกลับบริษัท ฯ ระหว่างนั้นถือโอกาสแวะกินเหล้า พอได้ที่ราวๆ 5 ทุ่มจึงขับรถกลับแล้วเกิดเรื่องขึ้น

ศาลฎีกาแทงว่า นายเงินทองปฏิบัติงานตามคำสั่งของบริษัท ฯ แม้จะขับรถไปเที่ยวจนถึง 5 ทุ่ม จึงขับรถกลับบริษัท ฯ ก็ถือว่าขณะเกิดเหตุนายเงินทอง ปฏิบัติงานตามคำสั่งที่ได้รับมอบหมาย เป็นการกระทำในทางการที่จ้าง บริษัท ฯ ดิ้นไม่หลุด ต้องรับผิดในการขับรถชุ่ยของลูกน้อง ศาลอุทธรณ์ยกฟ้อง ศาลฎีกาไม่เอาด้วย

ศาลฎีกาจึงพิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามที่ศาลชั้นต้นว่าไว้

 

ก็มีแง่มุมว่า ถ้าบริษัท ฯ อนุญาตให้นายเงินทองขับรถไปเก็บไว้ที่บ้านของตน ไม่ต้องขับกลับที่ทำงาน
แล้วไปเกิดเรื่องขึ้น ศาลจะเกณฑ์ให้นายจ้างรับผิดด้วยหรือไม่

ครับผลออกมาคงเหมือนคดีนี้ เพราะเริ่มต้นเกิดจากการขับรถไปส่งยาม หรือคนงานตามคำสั่งของนายจ้างแล้ว ไม่ใช่นายเงินทองขับรถ หรือเอารถไปโดยพลการ นายจ้างไม่รู้เรื่องไม่ได้สั่ง

จุดที่ทำให้การตัดสินคดีนี้ของศาลชั้นต้น และศาลอุทธรณ์ไม่ตรงกัน คือ เหตุเกิดนอกเวลางานตอน 5 ทุ่ม เลยชวนให้คิดว่านายจ้างไม่เกี่ยว

เมื่อดูจากแนวคำตัดสิน ศาลเพ่งดูตอนเอารถออกไปจากบริษัท ฯ เป็นสำคัญ ถ้าทำตามคำสั่ง รถหลุด
จากบริษัท ฯ โดยการปฏิบัติหน้าที่แล้ว แม้จะไปเกิดเหตุนอกเวลางาน ก็ถือว่ากระทำในทางการที่จ้าง
นายจ้างเด้งเชือกไม่พ้น โดนนอคจนได้

 

จากคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 274/2534



------------------------------
เรื่องโดย : ณรงค์ นิติจันทร์
นิตยสาร 4WHEELS ฉบับเดือน มีนาคม ปี 2551
คอลัมน์ : รู้ไว้ใช่ว่า
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/28ZBv

Follow autoinfo.co.th