บทความ

มารยาทของรถนำขบวนนักการเมือง


คุณกำลังขับรถอยู่บน “ทางด่วน” ในช่วงเวลาที่เรียกกันว่า ชั่วโมงเร่งด่วนของกรุงเทพ ภาพด้านหน้าที่คุณมองผ่านกระจกหน้ารถของคุณ มีแต่รถ…รถ…และรถเท่านั้น ส่วนใหญ่แล้วเป็นรถยนต์นั่งส่วนบุคคล มีรถบรรทุกขนาด 1 ตัน และรถแทกซีปนอยู่บ้างประปราย ลู่วิ่งที่ถูกตีเส้นสีขาวไว้หมดความหมาย มันถูกเพิ่มจำนวนขึ้นตามใจชอบของผู้ขับรถ ตามแบบฉบับของประเทศที่มีกฏหมายและกฏจราจร แต่ไม่มีการบังคับใช้อย่างจริงจัง

รถทุกลู่ที่คุณมองเห็นด้านหน้า นิ่งสนิท คันหน้าของคุณกำลังเบรคใกล้หยุดและคุณกำลังจำเป็นต้องทำแบบเดียวกัน เช่นเดียวกับพวกที่ตามหลังคุณมา และแล้วก็มีความผิดปกติที่ทำให้คุณต้องเงยหน้ามองกระจกส่องด้านหลัง แสงไฟแดงบนหลังคารถตำรวจพุ่งสะท้อนกระจกเข้าสู่ตาของคุณเป็นจังหวะมาแต่ไกล รถด้านหลังคุณที่ยังเคลื่อนที่ได้อยู่ เปลี่ยนลู่เพื่อเปิดทางให้รถนำขบวนคันนั้น มาจ่อท้ายและหยุดอยู่ด้านหลังรถของคุณ

ไม่มีอะไรผิดปกติใช่ไหมครับ ? ก็น่าจะเป็นเช่นนั้น แต่แล้วคุณก็ได้ยินเสียงอ่านชื่อบแรนด์รถของคุณ ตามด้วยเลขทะเบียนประจำรถโดยตำรวจที่อยู่ในรถคันนั้น สั่งให้คุณหลีกทางให้ ทั้งๆ ที่ก็เห็นอยู่ว่า รถทุกคันด้านหน้าจอดนิ่งสนิทอยู่แล้ว ขยับเขยื้อนไปทางไหนไม่ได้เลย คุณจะรู้สึกอย่างไร ?

ผมหวังว่าคุณจะไม่เคยโชคร้ายและตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้เหมือนที่ผมได้ประสบมาด้วยตนเอง สิ่งที่ผมทำได้ในตอนนั้น คือ ข่มความรู้สึกตนเองไม่ให้สารจากต่อมต่างๆ หลั่งออกมาทำลายสุขภาพ ผมจินตนาการเอาว่า น่าจะมีลำโพงบนหลังคารถตัวเองบ้าง เพื่อจะได้ถามกลับไปว่า “จะให้กูหลบไปทางไหน”

พอรถคันหน้าเคลื่อนได้ไม่กี่เมตร แล้วหยุดลงเหมือนเดิมเช่นเดียวกับผม ตำรวจในรถก็เริ่มพฤติกรรมเดิม ครั้งต่อไปเคลื่อนที่ได้ระยะทางพอสมควร ซึ่งถ้าจะหลบเพราะเกรงกลัว ก็พอทำได้ เพื่อให้มันขยับมาอยู่ลำดับ “ดีขึ้น” อีกหนึ่งความยาวของตัวรถ แต่ผมไม่ทำตาม เพราะไม่เกิดประโยชน์อันใด มันจึงเปลี่ยนไปใช้ลู่ถัดไปทางขวา พอรถเคลื่อนที่ได้อีกครั้ง ผมพยายามออกรถให้ช้ามาก เพื่อจะได้ดูว่าตำรวจนำหน้าแหวกทางให้รถของใคร แดดยามบ่ายส่องลอดฟีล์มกรองแสงเข้มพิเศษ พอให้เห็นคนนั่งในรถ ซึ่งก็คือรัฐมนตรีกระทรวง ที่จัดระดับตามผลประโยชน์ที่ได้ว่าอยู่ในเกรด A

เรื่องดีในเรื่องร้ายของคอลัมน์นี้ก็คือ ทั้งหมดที่ผมเล่ามานี้เป็นเรื่องจริงล้วนๆ ผมไม่สามารถยืนยัน หรือหาข้อพิสูจน์ได้ มีแต่ความรู้สึกจากประสบการณ์และการสังเกตว่าพฤติกรรมของตำรวจที่นำขบวนรถนักการเมืองมีความสัมพันธ์โดยตรงกับบุคลิกและทัศนคติของนักการเมืองที่ให้บริการ ใครที่ใช้เวลาบนถนนในกรุงเทพ ฯ ค่อนข้างมาก มักหนีไม่พ้นการถูกรบกวนจากขบวนรถนักการเมืองเหล่านี้
ที่จริงแล้วการขออภิสิทธิ์ใช้ทางของนักการเมือง ต้องทำอย่างละมุนละม่อม ปัญหาก็คือ จะทำอย่างไร ให้คนพวกนี้สำนึกอยู่ตลอดเวลาว่า รถราคาสูงที่นั่งอยู่ รถตำรวจที่นำและตาม เงินเดือนตำรวจและเจ้าหน้าที่ทุกคน ไฟกะพริบและลำโพง ที่เอามาใช้ไล่ประชาชนผู้ใช้รถอย่างพวกเรา เหมือนไล่สัตว์นั้น ล้วนมาจากภาษีที่พวกเราจ่ายทั้งสิ้น

แม้จะผ่านมาหลายปีแล้วก็ตาม ผู้ที่อาศัยและใช้รถบนถนนสุขุมวิทช่วงในเมือง ก็ยังประทับใจกับความเรียบง่ายของขบวนรถของอดีตนายกรัฐมนตรี อานันท์ ปันยารชุน อยู่จนถึงทุกวันนี้ แต่ผมไม่ได้หมายความว่า นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน สมควรเอาอย่าง หากการอารักขาจะหนาแน่นกว่าหลายเท่า เพราะลูกสมุน สร้างศัตรูไว้เยอะ และยุคนั้นยังไม่มีการบ่มเพาะล้างสมองคนไทยให้เบี่ยงเบนมาทำร้ายชาติของตนเอง ได้มากมายเหมือนยุคนี้



------------------------------
เรื่องโดย : เจษฎา ตัณฑเศรษฐี
นิตยสาร FORMULA ฉบับเดือน กุมภาพันธ์ ปี 2556
คอลัมน์ : รอบรู้เรื่องรถ
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/9UHyB
อัพเดทล่าสุด
5 Dec 2018

Buyer's Guide | คู่มือซื้อรถ

Model Start Price (THB)
1.
2,180,000
2.
19,800,000
3.
31,900,000
4.
24,700,000
5.
1,990,000
6.
12,959,000
8.
31,900,000
10.
33,900,000
12.
3,699,000
13.
1,030,000
15.
6,000,000
17.
4,999,000
19.
23,420,000
20.
32,900,000
  • MAIN SEARCH
  • EASY SEARCH
Make
Model
Price
Engine
More Option >
วัตถุประสงค์ในการใช้รถ (ประเภทรถ)
งบประมาณ
พฤติกรรมการขับรถ

Follow autoinfo.co.th