บทความ

มารยาทของรถนำขบวนนักการเมือง


คุณกำลังขับรถอยู่บน “ทางด่วน” ในช่วงเวลาที่เรียกกันว่า ชั่วโมงเร่งด่วนของกรุงเทพ ภาพด้านหน้าที่คุณมองผ่านกระจกหน้ารถของคุณ มีแต่รถ…รถ…และรถเท่านั้น ส่วนใหญ่แล้วเป็นรถยนต์นั่งส่วนบุคคล มีรถบรรทุกขนาด 1 ตัน และรถแทกซีปนอยู่บ้างประปราย ลู่วิ่งที่ถูกตีเส้นสีขาวไว้หมดความหมาย มันถูกเพิ่มจำนวนขึ้นตามใจชอบของผู้ขับรถ ตามแบบฉบับของประเทศที่มีกฏหมายและกฏจราจร แต่ไม่มีการบังคับใช้อย่างจริงจัง

รถทุกลู่ที่คุณมองเห็นด้านหน้า นิ่งสนิท คันหน้าของคุณกำลังเบรคใกล้หยุดและคุณกำลังจำเป็นต้องทำแบบเดียวกัน เช่นเดียวกับพวกที่ตามหลังคุณมา และแล้วก็มีความผิดปกติที่ทำให้คุณต้องเงยหน้ามองกระจกส่องด้านหลัง แสงไฟแดงบนหลังคารถตำรวจพุ่งสะท้อนกระจกเข้าสู่ตาของคุณเป็นจังหวะมาแต่ไกล รถด้านหลังคุณที่ยังเคลื่อนที่ได้อยู่ เปลี่ยนลู่เพื่อเปิดทางให้รถนำขบวนคันนั้น มาจ่อท้ายและหยุดอยู่ด้านหลังรถของคุณ

ไม่มีอะไรผิดปกติใช่ไหมครับ ? ก็น่าจะเป็นเช่นนั้น แต่แล้วคุณก็ได้ยินเสียงอ่านชื่อบแรนด์รถของคุณ ตามด้วยเลขทะเบียนประจำรถโดยตำรวจที่อยู่ในรถคันนั้น สั่งให้คุณหลีกทางให้ ทั้งๆ ที่ก็เห็นอยู่ว่า รถทุกคันด้านหน้าจอดนิ่งสนิทอยู่แล้ว ขยับเขยื้อนไปทางไหนไม่ได้เลย คุณจะรู้สึกอย่างไร ?

ผมหวังว่าคุณจะไม่เคยโชคร้ายและตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้เหมือนที่ผมได้ประสบมาด้วยตนเอง สิ่งที่ผมทำได้ในตอนนั้น คือ ข่มความรู้สึกตนเองไม่ให้สารจากต่อมต่างๆ หลั่งออกมาทำลายสุขภาพ ผมจินตนาการเอาว่า น่าจะมีลำโพงบนหลังคารถตัวเองบ้าง เพื่อจะได้ถามกลับไปว่า “จะให้กูหลบไปทางไหน”

พอรถคันหน้าเคลื่อนได้ไม่กี่เมตร แล้วหยุดลงเหมือนเดิมเช่นเดียวกับผม ตำรวจในรถก็เริ่มพฤติกรรมเดิม ครั้งต่อไปเคลื่อนที่ได้ระยะทางพอสมควร ซึ่งถ้าจะหลบเพราะเกรงกลัว ก็พอทำได้ เพื่อให้มันขยับมาอยู่ลำดับ “ดีขึ้น” อีกหนึ่งความยาวของตัวรถ แต่ผมไม่ทำตาม เพราะไม่เกิดประโยชน์อันใด มันจึงเปลี่ยนไปใช้ลู่ถัดไปทางขวา พอรถเคลื่อนที่ได้อีกครั้ง ผมพยายามออกรถให้ช้ามาก เพื่อจะได้ดูว่าตำรวจนำหน้าแหวกทางให้รถของใคร แดดยามบ่ายส่องลอดฟีล์มกรองแสงเข้มพิเศษ พอให้เห็นคนนั่งในรถ ซึ่งก็คือรัฐมนตรีกระทรวง ที่จัดระดับตามผลประโยชน์ที่ได้ว่าอยู่ในเกรด A

เรื่องดีในเรื่องร้ายของคอลัมน์นี้ก็คือ ทั้งหมดที่ผมเล่ามานี้เป็นเรื่องจริงล้วนๆ ผมไม่สามารถยืนยัน หรือหาข้อพิสูจน์ได้ มีแต่ความรู้สึกจากประสบการณ์และการสังเกตว่าพฤติกรรมของตำรวจที่นำขบวนรถนักการเมืองมีความสัมพันธ์โดยตรงกับบุคลิกและทัศนคติของนักการเมืองที่ให้บริการ ใครที่ใช้เวลาบนถนนในกรุงเทพ ฯ ค่อนข้างมาก มักหนีไม่พ้นการถูกรบกวนจากขบวนรถนักการเมืองเหล่านี้
ที่จริงแล้วการขออภิสิทธิ์ใช้ทางของนักการเมือง ต้องทำอย่างละมุนละม่อม ปัญหาก็คือ จะทำอย่างไร ให้คนพวกนี้สำนึกอยู่ตลอดเวลาว่า รถราคาสูงที่นั่งอยู่ รถตำรวจที่นำและตาม เงินเดือนตำรวจและเจ้าหน้าที่ทุกคน ไฟกะพริบและลำโพง ที่เอามาใช้ไล่ประชาชนผู้ใช้รถอย่างพวกเรา เหมือนไล่สัตว์นั้น ล้วนมาจากภาษีที่พวกเราจ่ายทั้งสิ้น

แม้จะผ่านมาหลายปีแล้วก็ตาม ผู้ที่อาศัยและใช้รถบนถนนสุขุมวิทช่วงในเมือง ก็ยังประทับใจกับความเรียบง่ายของขบวนรถของอดีตนายกรัฐมนตรี อานันท์ ปันยารชุน อยู่จนถึงทุกวันนี้ แต่ผมไม่ได้หมายความว่า นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน สมควรเอาอย่าง หากการอารักขาจะหนาแน่นกว่าหลายเท่า เพราะลูกสมุน สร้างศัตรูไว้เยอะ และยุคนั้นยังไม่มีการบ่มเพาะล้างสมองคนไทยให้เบี่ยงเบนมาทำร้ายชาติของตนเอง ได้มากมายเหมือนยุคนี้



------------------------------
เรื่องโดย : เจษฎา ตัณฑเศรษฐี
นิตยสาร FORMULA ฉบับเดือน กุมภาพันธ์ ปี 2556
คอลัมน์ : รอบรู้เรื่องรถ
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/9UHyB
อัพเดทล่าสุด
20 Jun 2019

Buyer's Guide | คู่มือซื้อรถ

Model Start Price (THB)
1.
679,000
2.
1,079,000
4.
1,269,000
5.
765,000
6.
640,000
7.
1,475,000
8.
14,790,000
9.
1,180,000
10.
970,000
  • MAIN SEARCH
  • EASY SEARCH
Make
Model
Price
Engine
More Option >
วัตถุประสงค์ในการใช้รถ (ประเภทรถ)
งบประมาณ
พฤติกรรมการขับรถ

Follow autoinfo.co.th