บทความ

บรรณาธิการ


ตอนเริ่มหัดเขียน บทกวี และเรื่องสั้น เมื่อ 30 กว่าปีก่อน ความฝันของผมคือ มีผลงานลงพิมพ์ในนิตยสารชื่อดังอย่าง มติชนสุดสัปดาห์ หรือ ลลนา ฯลฯ ซึ่งเป็นเรื่องยากมาก เพราะทุกเรื่องต้องผ่านการพิจารณาของบรรณาธิการของนิตยสารแต่ละเล่มเสียก่อนว่ามีคุณภาพเพียงพอที่จะเผยแพร่สู่ผู้อ่านของเขาหรือไม่

ในยุคนั้น และก่อนหน้านั้นการจะได้ชื่อว่าเป็น “นักเขียน” ซึ่งหมายถึงการมีผลงานปรากฏตามนิตยสารต่างๆ อย่างสม่ำเสมอจึงเป็นเรื่องที่ไม่ใช่นึกอยากจะเป็นก็เป็นได้ด้วยตัวเอง แต่ต้องผ่านการเห็นชอบของคนประเภทหนึ่งที่เรียกว่าบรรณาธิการเสียก่อน
แม้แต่ในวงการภาพยนตร์ ดนตรี หรือโทรทัศน์ ก็เหมือนกัน จะต้องมีคนประเภทนี้ในชื่อเรียกต่างๆ คอยกลั่นกรองผลงานของผู้ผลิต ผู้กำกับ หรือนักร้อง นักดนตรี ก่อนปล่อยออกสู่ตลาด

(การคัดเลือก และแก้ไขงานให้เหมาะสม เป็นคนละเรื่องกับการเซนเซอร์ครับ เพราะบรรณาธิการที่ดีจะไม่ดัดแปลง ปิดกั้นเนื้อหา หรือสารที่ตนเองไม่เห็นด้วย)

ฉะนั้น คอนเทนท์ในสื่อยุคก่อน โดยเฉพาะสื่อสิ่งพิมพ์จึงคุณภาพค่อนข้างสูง อย่างน้อยก็ในด้านโครงเรื่อง ภาษา และลีลาการนำเสนอ (ส่วนด้านเนื้อหาอาจต้องวิเคราะห์ วิจารณ์กันหลายมิติ) เพราะมีบรรณาธิการซึ่งจะ “เขี้ยว” ทั้งฝีมือ และประสบการณ์ คอยคัดเลือกงานที่ดี รวมทั้งขัดเกลางานที่ดีอยู่แล้ว ให้เนียนหรือแวววาวกว่าเดิม

หน้าที่ และสิทธิอันชอบธรรมของบรรณาธิการนี้เป็นกติกาสากลในวงการของเรานะครับ เมื่อคุณตัดสินใจส่งงานให้เขาพิจารณา ต่อให้คุณเป็นนักเขียนดังขนาดไหน บรรณาธิการที่โนเนมที่สุดในโลกก็มีสิทธิแก้ไขงานของคุณได้ตามที่เขาเห็นสมควร

ส่วนนักเขียน โดยเฉพาะที่ยังโนเนมก็จะภูมิใจมาก หากงานเขียนของเขา จะถูกแก้ไขจากบรรณาธิการชื่อดัง เพื่อให้สามารถลงพิมพ์ได้

ผมเข้าใจดี เพราะเป็นทั้งนักเขียน (โนเนม) และบรรณาธิการ เคยส่งบทกวีไปที่นิตยสารฉบับหนึ่ง โดนแก้ 3 คำ โดยบรรณาธิการ ซึ่งเป็นกวีใหญ่ แต่ได้ลงพิมพ์ ดีใจไม่อิ่มไม่หิวไป 3 วัน ตอนมาเริ่มงานที่นี่ใหม่ๆ ยังโดน บก. ขวัญชัย แก้สำนวนภาษาให้บ่อยๆ เมื่อรับบทบรรณาธิการ ก็เคยทั้งแก้ไข และปฏิเสธงานของนักเขียนมืออาชีพหลายคน

ที่น่าแปลก คือ ในยุคอินเตอร์เนท และเฟศบุคที่ใครๆ ก็สามารถเขียน และเผยแพร่ได้เอง โดยไม่ต้องง้อบรรณาธิการคนไหน ผมกลับไม่รู้สึกอยากเขียนอะไรลงไปในนั้นแม้แต่คำเดียว

ทุกวันนี้ มีผู้สถาปนาตนเองเป็นนักเขียนอยู่ในเวบไซท์ และเฟศบุค มากมาย โดยไม่จำเป็นต้องผ่านการเห็นชอบจากบรรณาธิการอีกต่อไป

ในสื่อหลัก ถึงจะยังมีบรรณาธิการ แต่ระยะหลังก็หันไปให้ความสำคัญกับความรวดเร็ว ยิ่งกว่าคุณภาพ และความถูกต้อง เพื่อแข่งขันเอาชนะกันทางธุรกิจ

ขณะที่เหตุการณ์วุ่นวายจากนักเขียน หรือนักผลิตคลิพในเฟศบุค และยูทูบ เกิดบ่อย และรุนแรงขึ้นทุกที
บอกตรงๆ ผมกลัวโลกที่ไร้บรรณาธิการ และหวังว่าตัวเองคงไม่ใช่บรรณาธิการคนสุดท้าย



------------------------------
เรื่องโดย : สายยศ สุวรรณหงษ์
นิตยสาร FORMULA ฉบับเดือน พฤศจิกายน ปี 2555
คอลัมน์ : บทบรรณาธิการ
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/lOHIb

บทความที่เกี่ยวข้อง

อัพเดทล่าสุด
25 Nov 2017

Buyer's Guide | คู่มือซื้อรถ

Model Start Price (THB)
1.
21,900,000
2.
11,530,000
3.
14,900,000
4.
3,699,000
5.
2,930,000
6.
679,000
7.
1,290,000
8.
21,890,000
9.
3,090,000
10.
75,000,000
12.
1,545,000
13.
1,465,000
14.
2,390,000
15.
489,000
16.
1,199,000
18.
2,490,000
19.
479,000
20.
939,000
  • MAIN SEARCH
  • EASY SEARCH
Make
Model
Price
Engine
More Option >
วัตถุประสงค์ในการใช้รถ (ประเภทรถ)
งบประมาณ
พฤติกรรมการขับรถ

Follow autoinfo.co.th