บทความ

ตำรวจยังพลาด !”


“ไอมาเที่ยวเมืองไทย อยากไปโคราช เดินทางด้วยวิธีไหนจึงจะปลอดภัย มีเครื่องบินไหม ?” ฝรั่งจากเมกาตั้งโจทก์เอากับผมแล้วเสริมว่า “ไอสอบถามแทกซีแล้ว ถ้าเหมาสองพันห้าร้อยบาท ไปรถบัสก็ได้ มีแบบวีไอพียี่สิบสี่ที่นั่งอีกด้วย ไอดูจากอินเตอร์เนท”

 

แน่ะ…ค้นอินเตอร์เนท รู้ดีอยู่แล้วยังถามอีก ผมนึกอยู่ในใจ แต่ไม่พูดอออกมา ได้แต่ตอบในข้อที่เขายังไม่สิ้นสงสัย

 

“เครื่องบินเที่ยวกรุงเทพ ฯ-โคราชเลิกไปนานแล้ว บินแค่สามสิบนาที แต่ต้องเดินทางออกจากบ้านไปสนามบินรอขึ้นเครื่อง ลงเครื่องหาทางขึ้นรถจากสุวรรณภูมิ ใช้เวลาพอๆ กับนั่งรถยนต์เข้ากรุง ถ้ายูจะไปจริงๆ เช่าเฮลิคอพเตอร์ หรือเครื่องบินเล็กก็แล้วกัน” ฝรั่งฟังแล้วส่ายหัว แปลว่า โนไม่เอา แถมยังออกความเห็นตามมาอีกชุด

 

“รถบัสไอก็ไม่อยากนั่ง ไอหลับตานึกภาพที่สเตทยังไม่มีรถบัสสองชั้นอย่างเมืองไทย ดูแล้วไม่ปลอดภัยแน่ๆ” ฝรั่งทำหน้าเมื่อย แบบว่ายังหาวิธีไปโคราชไม่สำเร็จ

 

“โอ…ว้าว นึกออกแล้ว ยูไปทางรถไฟละกัน ไม่ยาก ขึ้นที่สถานีหัวลำโพง จำชื่อไว้นะ ปลอดภัยชัวร์” ผมไม่ได้ใช้รถไฟมาไม่รู้กี่ปีจนลืมทางเลือกอีกอย่าง กว่าจะคิดได้ เฮ้อ ! เหนื่อย

 

จุดที่น่าสนใจอย่างยิ่ง คือ ฝรั่งสยองกับสไตล์การใช้รถบัสสองชั้นของไทย สูงชะลูดยังทะลึ่งขึ้นเขาลงห้วยเฉยเลย บ้านเขาถนนเนี้ยบกว่าเป็นไหนๆ ยังไม่กล้าใช้รถบัสสองชั้น เพราะเขาคำนึงถึงชีวิตผู้คน ส่วนเราเป็นตายช่างหัวมัน นี่คือประเทศไทย เรื่องความปลอดภัยไม่ค่อยคำนึงถึงหรอกพี่น้อง เอวัง…

 

คดีความตามมาติดๆ อย่างเคย งานนี้เกี่ยวข้องกับที่จอดรถ มาดูซิว่าศาลท่านตัดสินยังไงผู้ที่นำคดีขึ้นสู่ศาล คือ “พตท. สามแปด” ชื่อเท่ เหมาะแล้วที่เป็นตำรวจ พี่ท่านยื่นฟ้อง “บริษัท ทำได้คอนโด จำกัด” กับผู้บริหาร เป็นจำเลย ระบุว่าบริษัท ฯ และพวก หลอกลวงให้ซื้อคอนโดตั้งสองยูนิท โดยแหกตาเรื่องที่จอดรถ และจำนวนเนื้อที่ดินที่ตั้งคอนโด จึงบังคับให้จำเลยคืนเงินล้านกว่าบาทพร้อมดอกเบี้ย แล้วรับโอนคอนโดกลับคืน ไม่ทำตามให้ถือเอาคำตัดสินแทนการแสดงเจตนาของจำเลย

 

จำเลย คือ ทำได้คอนโด ฯ และพวก สู้คดี อ้างว่าไม่ได้หลอกต้ม ไม่ได้ทำผิดเงื่อนไข ขอให้ยกฟ้อง

 

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว ตัดสินให้ พตท. สามแปด ชนะคดีเต็มตามฟ้อง เจ้าตัวยิ้มออก หลังจากเซ็งเป็ดเต็มที เป็นตำรวจแท้ๆ ทำได้คอนโด ฯ มันยังกล้าขายของเบิกเนตร

 

จำเลยไม่ยอมแพ้ เข้าใจว่าราคาคอนโดคงลดลงจากเดิม เพราะคนรู้ปัญหา จึงไม่อยากรับคืน จัดแจงยื่นอุทธรณ์ อ้างว่าไม่ได้ทำผิดเงื่อนไขเรื่องที่จอดรถ เรื่องเนื้อที่สร้างคอนโด ขายให้แบบใสซื่อ เมื่อสมัครใจซื้อถือว่าจบ งอแงไม่ได้หรอก

 

ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วพยักหน้าหงึกหงัก เห็นด้วยกับจำเลยว่าไม่ได้ทำผิดเงื่อนไข จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง

 

โจทก์ คือ พตท. สามแปด กลับมาเซ็งอีก ต้องแก้เกมด้วยการยื่นฎีกา ยืนยันว่าบริษัทช่างทำไปได้ ขายคอนโดแบบมั่วนิ่ม แบบไม่เกรงใจสารวัตรอย่างเราบ้างเลย ศาลต้องตัดสินให้จำเลยแพ้คดี ไม่อยากใช้กฎหมู่หรือสามแปด อันหลังผมว่าเอง

 

ศาลฎีกาคว้าสำนวนนี้ซึ่งรอคิวอยู่หลายปีขึ้นมาส่องดู แล้วชี้ขาดออกมาว่า

 

ตามสัญญาจะซื้อจะขายคอนโด บริษัทระบุว่าที่ตั้งคอนโดมีเนื้อที่ 300 ตารางวา แต่ในความเป็นจริงแค่ 200 ตารางวา ตรงตามที่ พตท. สามแปด ยัน แต่ศาลเห็นว่างานนี้สารวัตรตกลงซื้อคอนโด ไม่ใช่ซื้อที่ดิน ห้องชุด คือ วัตถุที่ตั้งใจซื้อ การแหกตาเรื่องนี้ไม่เป็นสิ่งสาระสำคัญถึงขั้นโมฆะ แค่ทำให้สำคัญผิดในคุณสมบัติ เข้าข่ายเป็นโมฆียะ ถ้าจะบอกล้างสัญญา ต้องทำภายใน 1 ปี นับแต่เวลาที่อาจให้สัตยาบันได้แต่ต้องไม่เกิน 10 ปี นับแต่ทำสัญญา ข้ออ้างนี้จึงตกไป เอาเรื่องจำเลยไม่ได้

 

ข้ออ้างเรื่องที่จอดรถ ในความเป็นจริงจอดได้แค่ 6 คัน ยังไงมันก็ไม่พอ ทำให้ พตท. สามแปด ปวดหัวจัด ถือว่าเป็นสิ่งสาระสำคัญ แต่บริษัทเขาเหลี่ยมจัดชนิดที่สารวัตรตามไม่ทัน เพราะไม่ได้ระบุเรื่องที่จอดรถในสัญญาซื้อขายและในแผ่นพับโฆษณา โห เขี้ยวจัด…ไปแพลมอยู่ในใบขออนุญาตก่อสร้าง แหกตาเทศบาลว่ามีที่จอดรถได้ 17 คัน เทศบาลดำเนินการทางกฎหมายไปแล้ว ไม่ใช่กรณีที่จำเลยไม่ทำตามคำมั่นคำโฆษณา ไม่อยู่ในบังคับของการจัดบริเวณที่จอดรถตามกฎกระทรวงอีกต่างหาก โจทก์อ้างว่าสำคัญผิดเรื่องที่จอดรถไม่ได้หรอก

 

ศาลอุทธรณ์เขายกฟ้องโป๊ะเชะแล้วละ ศาลฎีกายอมเมื่อยเล็กน้อย พิพากษายืน ให้โจทก์แพ้คดีอย่างสิ้นเชิง

 

เห็นหรือยังว่าลวดลายของพวกไม่ซื่อเป็นยังไง ชาวบ้านทั่วไปมีหรือจะเหลือ ขนาดนายตำรวจยังหงายท้อง ทั้งหลายทั้งปวงขึ้นอยู่กับความรอบคอบ ความระมัดระวัง พวกขายอสังหาริมทรัพย์ไม่ธรรมดาหรอก ต้องเหล่ดูสัญญาดูแผ่นพับโฆษณา คว้ามาเก็บไว้เป็นหลักฐานให้ดี ขาดเหลือฟ้องร้องจึงจะเอาอยู่ ไม่งั้นได้แต่นั่งร้อง มันช่างทำกูได้…อย่างที่สารวัตรสามแปด โดนเต็มๆ ศาลก็ช่วยไม่ไหว

 

จากคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2493/2553



------------------------------
เรื่องโดย : ณรงค์ นิติจันทร์
นิตยสาร 4WHEELS ฉบับเดือน กันยายน ปี 2554
คอลัมน์ : รู้ไว้ใช่ว่า
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/PkcQn
อัพเดทล่าสุด
10 Nov 2018

Buyer's Guide | คู่มือซื้อรถ

Model Start Price (THB)
1.
524,000
2.
599,000
3.
3,599,000
5.
2,090,000
6.
2,229,000
7.
779,000
8.
3,590,000
10.
1,316,000
11.
1,749,000
12.
1,699,000
14.
3,299,000
15.
5,399,000
16.
6,799,000
17.
3,249,000
18.
4,980,000
19.
13,500,000
20.
6,799,000
  • MAIN SEARCH
  • EASY SEARCH
Make
Model
Price
Engine
More Option >
วัตถุประสงค์ในการใช้รถ (ประเภทรถ)
งบประมาณ
พฤติกรรมการขับรถ

Follow autoinfo.co.th