บทความ

เชฟโรเลต์ ครูซ ข้างนอกนิ่งๆ ข้างในแอบแรง


เชฟโรเลต์ ครูซ เป็นรถขนาด ซี-เซกเมนท์ ที่ตัวถังใหญ่โตขึ้นทุกสัดส่วน ประกอบขายในบ้านเรา ในฐานะตัวตายตัวแทน ออพทรา ร่วมมือกันออกแบบโดย จีเอม แดวู ในเกาหลีใต้ กับ โอเพล เยอรมนี เป็นรถที่ตั้งใจจะผลิตขายทั่วโลก แต่ติดป้ายยี่ห้อแตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาค กล่าวกันว่ามันเป็นรถรุ่นที่มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่งต่อการอยู่รอดของยักษ์ใหญ่ จีเอม ปัจจัยด้านเครื่องยนต์และสมรรถนะเราไม่ขอพูดถึง แต่จะวิจารณ์ด้านการออกแบบว่า ครูซ จะช่วยให้ จีเอม กลับมาผงาดอีกครั้งได้หรือไม่ ?

ฟอร์มูลา : ครูซ ขายในบ้านเราแล้ว มีเครื่องยนต์ ดีเซล 2.0 ลิตร เบนซิน 1.8 กับ 1.6 ลิตร เกียร์อัตโนมัติ 6 จังหวะด้วย ส่วนเกียร์ธรรมดายังมีให้เลือกอยู่เฉพาะรุ่น 1.6

ภัทรกิติ์ : เมื่อก่อนรถยนต์รุ่นเดียว มักมีหลายแบบ ดีไซจ์นนี้ขายในสหรัฐอเมริกา ดีไซจ์นนี้ขายยุโรปดีไซจ์นนี้ขายเอเซีย แต่ ครูซ คันนี้ เป็นอินเตอร์เนชันแนลโมเดล คือ ขายทั่วโลก ตอนที่ จีเอม เกิดวิกฤตทางการเงิน เขาบอกว่า รถคันนี้ คือ ทุกสิ่งทุกอย่างของเขา จะเจ๋งหรือจะเจ๊งก็คันนี้แหละ ผมอยากจะเริ่มต้นว่า เป็นรถบแรนด์อเมริกันที่ดูเหมือนรถยุโรปมาก

ฟอร์มูลา : เหมือน ฟอร์ด โฟคัส ที่บอกว่าตัวเองเป็นยุโรป

คุณากร : ผมว่ามันเหมือนอาหารที่รสชาติดีทีเดียว แต่รูปลักษณ์ไม่น่าตื่นเต้น

ภัทรกิติ์ : อย่าไปมองว่ามันเป็นรถพิสดาร มันไม่ใช่รถสปอร์ท มันเป็นรถบ้านนะ

คุณากร : มันสวย แต่ไม่มีอะไรหวือหวา หรือน่าติดตามเท่าไร บอกตรงๆ ผมชอบ ฟอร์ด โฟคัส ตัวล่าสุดมากกว่า

ภัทรกิติ์ : ส่วนหนึ่งที่มองได้อย่างนั้นอาจเป็นเพราะรถคันนี้เป็นรถที่ผ่านพโรแกรม COST CUTTING มาพอสมควร ตอนสร้างรถรุ่นนี้เป็นช่วงวิกฤตทางการเงินพอดี จีเอม เลยต้องพยายามลดต้นทุน อะไรตัดได้ตัด ช่วงล่างหลังเป็นแค่ ทอร์ชันบีม สมัย ออพทรา ยังเป็น มัลทิลิงค์ แต่หลายคนที่ไปลองขับก็บอกขับดีไม่แพ้กัน

อภิชาต : อย่างไรก็ตาม เส้นสายมันลงตัว ค่อนข้างจะสมบูรณ์ทีเดียว พยายามทำไฮไลท์หลายจุดเพื่อดึงให้รถมีความน่าสนใจมากขึ้น มีที่มาที่ไป

ภัทรกิติ์ : ฝากระโปรงสวย ดูเป็น 3 มิติมากครับ

อภิชาต : แต่ผมไม่ค่อยชอบกันชนหน้าเท่าไร พื้นผิวมันดูขัดๆ บางมุมสวย บางมุมไม่สวย แต่ที่ชอบก็คือ เส้นสายด้านหน้าที่ต่อเนื่องกับเส้นด้านข้าง ดูน่าสนใจ แต่บางมุมก็ดูแปลกๆ

คุณากร : โดยรวมมันสวย เส้นสายมันดี เหลือแค่รายละเอียดเล็กๆ

ภัทรกิติ์ : โดยรวมหล่อเลยทีเดียว ผมว่ารถในคลาสส์เดียวกัน กระจังหน้า ครูซ ดูแล้วน่ายำเกรง มองจากกระจกหลังดูน่าเกรงขามสุดๆ เหมือนกับมีเครื่องยนต์ทรงพลังอยู่ข้างใน ถ้าเทียบกับรถญี่ปุ่นทั่วไปจะดูยิ้มๆ

ฟอร์มูลา : ภายนอกหล่อเหลา มาดนิ่งๆ เคร่งขรึม ภายในเป็นอย่างไรบ้าง ?

คุณากร : ข้างนอกแต่งได้อีกนะ แต่ภายในไม่ต้องแล้ว ผมว่าดูแรงมากเลย

อภิชาต : เท่าที่ดูนะ มองกลับกัน เราไม่เปลี่ยนฟีเจอร์ตรงกลาง แต่ย้ายพวงมาลัย ยังสามารถใช้เกียร์ได้ดีอยู่ไหม ?

ภัทรกิติ์ : อาจจะไม่ต้องสลับรางเกียร์ก็ได้

อภิชาต : ถ้ามันไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน นี่คือ จุดมุ่งหมายของเขา รถ 1 คัน จะต้องทำให้ได้ทั้งพวงมาลัยซ้ายและขวา

ภัทรกิติ์ : บีเอมดับเบิลยู ที่ผมใช้อยู่ มีปุ่มปรับกระจกไฟฟ้าอยู่ข้างเกียร์ทั้ง 2 ข้างเลย

อภิชาต : มันทำให้ประหยัดขึ้น เขาสามารถผลิตชิ้นส่วนเยอะๆ เพื่อประหยัดต่อขนาด และขายได้ทั้งพวงมาลัยซ้ายและขวา

ภัทรกิติ์ : แม้จะพยายามรักษาระดับต้นทุนไม่ให้สูงจนเกินไป ซึ่งรถหลายบแรนด์ก็พยายามทำอยู่เช่นกัน อย่างไรก็ตาม ครูซ ก็เป็นรถที่ได้มาตรฐาน มีรายละเอียดที่คนน่าจะชอบ ถ้าเทียบกับรถญี่ปุ่นเซกเมนท์เดียวกัน ถือว่าเป็นตัวเลือกที่น่าสนใจ มีความสดในเรื่องการออกแบบ

อภิชาต : ผมกำลังมองพวงมาลัย ทำให้นึกถึง ฮอนดา ซีวิค แดชบอร์ด นึกถึง ฮอนดา แอคคอร์ด มันก็ไม่ได้เหมือนเสียทีเดียว แต่เส้นสายที่เป็นคาแรคเตอร์ ทำให้เรานึกถึง และกันชน ก็นึกถึง ซูบารุ ด้วย เราก็ไม่รู้ว่า เขาต้องการตีตลาดเอเซีย ยุโรป หรือที่ไหน มันจะกลายเป็นรถระดับโลก มันก็เลยต้องทำอะไรให้เข้าถึงทุกที่

ภัทรกิติ์ : บุกตลาดทั่วโลก ต้องไม่ให้จัดจ้านจนเกินไป เชื่อว่าออกแบบมาระดับนี้ จีเอม ต้องขายได้

คุณากร : ถ้าผมซื้อไปใช้ แล้วขับไปอวดเพื่อน จะเรียกให้เพื่อนมาดูข้างในก่อนเลย

ภัทรกิติ์ : เพื่อนจะบอกว่า ภายในเปรี้ยวมากเลย ภายนอกก็สวยแต่ดูธรรมดา เหมือนรถของคนทำงานแบงค์หรือเปล่า อย่างนี้ขับไปหาผู้หลักผู้ใหญ่ได้สบาย

คุณากร : ดูภูมิฐานดีครับ



------------------------------
เรื่องโดย : กองบรรณาธิการบทความและสารคดี
นิตยสาร FORMULA ฉบับเดือน มกราคม ปี 2554
คอลัมน์ : มุมมองนักออกแบบ
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/79b99

Follow autoinfo.co.th