บทความ

มีเวลาไล่บี้ได้ยาว


นิยาม หรือ ความหมายของ “ถนน” ในบ้านเราคืออะไร สาธุชนแต่ละท่านคงบอกว่ามันคือ

เครื่องมือในการโกงกินเงินของแผ่นดิน ที่ง่าย ได้เยอะ และเผื่อแผ่ทุกระดับ ตั้งแต่เริ่มสร้าง ไปจนถึงการซ่อมแซม นักการเมืองน้อยใหญ่ ข้าราชการ รวมถึงพ่อค้าผู้รับเหมา หมายถึง ชาวบ้านก็คอร์รัพชันได้

เป็นงานวิศวกรรม ที่ประจักษ์มาช้านานว่า ประเทศไทยหมดความสามารถในการก่อสร้างถนนให้คงทนแข็งแรง อย่างบ้านอื่นเมืองอื่น เส้นทางส่วนใหญ่ สร้างปุ๊บพังปั๊บ วิชาการทางด้านนี้มันคงยากเย็น จนคนไทยหมดปัญญาเรียนรู้ นะครับ

เป็นสิ่งที่ชำรุดเสียหายได้ง่ายๆ แต่ซ่อมยากเกือบทุกแห่ง ยากตั้งแต่การร้องขอ ร้องเรียนของชาวบ้านให้ซ่อม แต่เจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้องไม่ยอมซ่อม เดือดร้อน และนานขนาดไหน ก็ไม่ซ่อม ครั้นลงมือซ่อมเมื่อไหร่ ชาวบ้านเชื่อขนมกินได้เลยว่า ไม่นานก็พังอีก เป็นอย่างนี้ตลอด เราจึงเห็นการซ่อมถนนแบบ “เจ็ดชั่วโคตร” คือ ซ่อมยันป้าย โทษที ซ่อมนี่โกงอีกนั่นแหละ โกงได้ว่างั้นเถอะ

พอหอมปากหอมคอแค่นี้ก็แล้วกัน ส่วนท่านที่เห็นว่า ถนนในเมืองไทยเป็นอย่างอื่นอีก กรุณาเติมเอาเองตามชอบละกัน
ครานี้มาดูคดีความเกี่ยวกับการซ่อมถนนสักเรื่องหนึ่ง รู้ไว้ไม่เสียหลาย

รัฐวิสาหกิจรายนี้จ้างเหมา “บริษัท ชั้นอ๋อง จำกัด” ถมดิน ก่อสร้างถนน ลาน และอาคารเก็บพัสดุ ณ สำนักงานแห่งหนึ่ง เป็นเงินนับล้าน แล้วมีปัญหา เพราะบริษัทเบี้ยว สร้างไม่เสร็จ ทิ้งงาน ผู้ว่าจ้างต้องเปิดประมูลหารายอื่นมาสร้างต่อจนเสร็จ ในราคา 1 ล้าน 8 แสนบาท นั่นหมายความว่ารัฐวิสาหกิจต้องจ่ายเงินเพิ่มในงานนี้ เกือบ 4 แสนบาท
ก่อนที่รัฐวิสาหกิจจะออกอาวุธเชคบิลล์บริษัท ฯ

กลับโดนบริษัท ชั้นอ๋อง จำกัด ยื่นฟ้อง อ้างว่าขณะก่อสร้างยังไม่เสร็จ ทางการสั่งให้หยุดก่อสร้างเพื่อขนของหนักเข้า ทำให้ถนนพัง หลังจากนั้นก็ไม่ยอมให้บริษัท ฯ ก่อสร้างอีก ไปว่าจ้างผู้รับเหมารายอื่นมาสร้างแทน ทำให้ตนเสียหาย ขาดประโยชน์ที่ควรได้ ขอให้บังคับรัฐวิสาหกิจรายนี้จ่ายเงินค่าเสียหาย 6 แสนกว่าบาท พร้อมดอกเบี้ย

พอโดนเล่นงานรัฐวิสากิจจึงออกเหงื่อโต้ตอบ ให้การว่า บริษัท ฯ ต่างหากที่เบี้ยว ไม่ก่อสร้างให้เสร็จ จนต้องให้ผู้รับเหมารายอื่นสร้างต่อ รัฐวิสาหกิจต้องจ่ายเงินเพิ่มขึ้นร่วมๆ 4 แสนบาท จึงศอกกลับหรือฟ้องแย้งเรียกเงินค่าเสียหายในส่วนนี้ และขอให้ยกฟ้องของบริษัท ฯ ทิ้งไป

บริษัท ชั้นอ๋อง ฯ โต้กลับว่า รัฐวิสาหกิจปล่อยให้เวลาผ่านไปเนิ่นนาน เมื่อว่าจ้างผู้รับเหมารายอื่นมาทำต่อ จึงต้องจ่ายเพิ่มมากขึ้น ไม่ใช่ความผิดของบริษัท ฯ ฟ้องแย้งของรัฐวิสาหกิจขาดอายุความ เพราะฟ้องเมื่อเกิน 1 ปี นับแต่มีเหตุที่อ้างว่าเสียหายเกิดขึ้น ขอให้ยกฟ้องแย้งทิ้งไปเถิด

ยกแรกศาลชั้นต้นพิจารณาด้วยความเมื่อยขบพอสมควรแล้ว จึงตัดสินให้รัฐวิสาหกิจจ่ายค่าเสียหายให้แก่บริษัท ฯ 2 หมื่นบาท ยกฟ้องแย้งของรัฐวิสาหกิจนั้นเสีย

ต่างฝ่ายต่างไม่เอนจอยต่อคำตัดสินของศาลแรก พากันยื่นอุทธรณ์เพื่อให้เป็นไปตามที่ตนต้องการ

ด่านที่สอง ศาลอุทธรณ์พิจารณาจากสำนวนแล้ว พิพากษายืน ไม่เปลี่ยนแปลงเป็นอย่างอื่น

บริษัท ฯ เห็นว่าพอรับไหว จึงหยุดแค่นี้ แต่รัฐวิสาหกิจเดินหน้าเล่นเกมยาว ยื่นฎีกาขึ้นไปเพื่อให้ศาลฎีกาเล็งดูให้ถึงที่สุด โดยเฉพาะประเด็นเรื่องอายุความ

ศาลฎีกาส่องดูสำนวนคดีนี้จนทะลุทะลวงแล้วชี้ขาดออกมาว่า

รัฐวิสาหกิจเขาบอกเลิกสัญญาเพราะบริษัท ฯ เบี้ยวงาน เป็นการเดินตามช่องของกฎหมาย เขาจึงมีสิทธิว่าจ้างบริษัทอื่นมาสร้างต่อได้ เมื่อตัวเลขยืนยันออกมาว่า รัฐวิสาหกิจต้องจ่ายค่าก่อสร้างแพงขึ้นจากที่ตกลงกับบริษัทชั้นอ๋อง ฯ เกือบ 4 แสนบาท รัฐวิสาหกิจจึงเรียกเอาจากบริษัท ฯ ได้ ปรากฏว่ารัฐวิสาหกิจได้รับเงินประกันจากแบงค์มาแสนกว่าบาท ที่เหลืออีกเกือบ 3 แสนบาท บริษัท ฯ ต้องรับหน้าเสื่อเรื่องอายุความที่บริษัทอ้างว่าฟ้องเมื่อเกิน 1 ปี นับแต่ความเสียหายเกิดขึ้น คดีขาดอายุความนั้น ศาลฎีกาแทงในจุดสำคัญที่พวกเราควรรู้ไว้ว่า รัฐวิสาหกิจเขาเรียกร้องให้บริษัท ฯ จ่ายค่าเสียหายจากการผิดสัญญา ทำงานไม่เสร็จ ทิ้งงาน อายุความไอ้พรรค์อย่างนี้ (คุ้นๆ แฮ่ะ คำนี้) กฎหมายไม่กำหนดอายุความไว้โดยตรง จึงถือว่ามีอายุความ 10 ปี ตามกฎหมายแพ่ง มาตรา 601 บริษัท ฯ เอาอายุความมาเป็นตัวช่วยไม่ได้ คดีไม่ขาดอายุความ 10 ปี

ศาลฎีกาจึงพิพากษาแก้ ให้บริษัท ฯ จ่ายค่าเสียหายแก่รัฐวิสาหกิจ เกือบ 3 แสนบาท พร้อมดอกเบี้ย

จุดน่าสนใจอยากให้รู้ไว้ คือ การฟ้องเรียกค่าเสียหายจากผู้รับเหมาที่ทิ้งงาน มีอายุความยาวถึง 10 ปี ถือว่าโอเคสำหรับผู้ว่าจ้าง ไม่ว่าจะเป็นรัฐหรือชาวบ้าน ประเภทจ้างเขาสร้างถนน สร้างบ้าน แล้วผู้รับเหมาออกลาย จะได้มีเวลาไล่บี้ได้ถนัดหน่อย ถ้าอายุความแค่ปีเดียว หันรีหันขวางหมดเวลาซะก่อน ก็ซวยสิพี่ ทำอะไรผู้รับเหมาถนัดเบี้ยวทั้งหลายไม่ได้นั่นแล

จากคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4004/2534



------------------------------
เรื่องโดย : "จอมยุทธ"
นิตยสาร FORMULA ฉบับเดือน กันยายน ปี 2553
คอลัมน์ : ร่มไม้ชายศาล
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/epoKr

บทความที่เกี่ยวข้อง

อัพเดทล่าสุด
19 Nov 2017

Buyer's Guide | คู่มือซื้อรถ

Model Start Price (THB)
1.
3,699,000
2.
2,930,000
3.
679,000
4.
1,290,000
5.
21,890,000
6.
24,900,000
7.
3,090,000
8.
75,000,000
10.
1,545,000
11.
1,465,000
12.
2,390,000
13.
489,000
14.
1,199,000
16.
2,490,000
17.
479,000
18.
939,000
19.
24,500,000
20.
34,000,000
  • MAIN SEARCH
  • EASY SEARCH
Make
Model
Price
Engine
More Option >
วัตถุประสงค์ในการใช้รถ (ประเภทรถ)
งบประมาณ
พฤติกรรมการขับรถ

Follow autoinfo.co.th