บทความ

ปัญหาหัวใจ


นับตั้งแต่ผมเข้ามาอยู่ในโลกของหนังสือพิมพ์เมื่อ 40 กว่าปีที่แล้ว ผมสังเกตความนิยมของผู้คนที่อ่าน
หนังสือพิมพ์ ส่วนหนึ่งให้ความสนใจไปที่การตอบปัญหา ทั้งปัญหาทั่วไป และปัญหาของหัวใจ

ผมเริ่มเขียนหนังสือที่หนังสือพิมพ์ “เสียงอ่างทอง” ขณะมีสำนักงานใหญ่อยู่ในซอยวรพงษ์ บางลำพู โดยมี กำพล วัชรพล เป็นผู้อำนวยการ

เมื่อผมเข้าไปในโลกหนังสือพิมพ์ ผมเข้าไปในฐานะเป็นนักเขียน จึงสนใจเนื้อหาในเล่มมากกว่าข่าวหน้าหนึ่ง และก็พบว่า “เสียงอ่างทอง” ยามนั้น สะพรั่งพรึ่บด้วยนักเขียนที่มีผู้อ่านให้ความนิยม

การตอบปัญหาของ “เสียงอ่างทอง” เวลานั้นเท่าที่ผมจำได้มี 2 คอลัมน์ใหญ่ คือ การตอบปัญหาสุขภาพโดย “บพิธ เฟื่องนคร” และ “ปัญหาหัวใจ” โดย “ศิราณี” และในเวลาต่อมาก็มีอีก 1 คอลัมน์โดย “สีเสียด” ตอบ “สารพันปัญหา”

ผมรู้จักและคุ้นเคยกับผู้เขียนทั้ง 3 คอลัมน์ เพราะ “เสียงอ่างทอง” เป็นโลกแคบๆ อีกโลกหนึ่งของเมืองไทยสมัยนั้น หนีกันไม่พ้น ต้องเจอหน้ากันทุกวัน

หมอบพิธ ที่ตอบปัญหาสุขภาพเท่าที่ผมมีประสบการณ์ จำได้ว่า ปัญหาที่ถามกันมาก คือ การรักษาสิวบนใบหน้า หมอบพิธของผมก็ตอบได้ทุกวันไม่เบื่อ

ผมรู้สึกขบขันอยู่ในใจของผมคนเดียว เพราะนึกภาพไม่ออกว่าถ้าคนอ่านรู้ว่า บนใบหน้าของหมอบพิธมีแต่สิวเต็มหน้า คนอ่านคอลัมน์จะรู้สึกยังไง

ผมเคยล้อเลียนท่านว่า ท่านจำเป็นต้องเลี้ยงสิวบนใบหน้าเอาไว้เพื่อการตอบปัญหา

ส่วน “ปัญหาหัวใจ” โดย “ศิราณี” นั้นขย่มคนอ่านมากที่สุด เป็นคอลัมน์ที่ได้รับชื่อเสียง และมีคนอ่านมาก

ปัญหาหัวใจเป็นปัญหาโลกแตก และเป็นปัญหาตลอดไปจนกว่าโลกของเราใบนี้จะพบ “วันสิ้นโลก 2012”

“ศิราณี” เป็นผู้ชายรูปหล่อ ระดับความหล่อของท่านได้รับการยอมรับด้วยการแสดงหนังไทย และท่านได้รับบท “พระเจ้าเสือ” ในหนังเรื่อง “พันท้ายนรสิงห์”

“ศิราณี” ตอบปัญหาด้วยคุณธรรม พยายามดับความทุกข์ของผู้มีปัญหาอย่างมีสติ คอลัมน์ของท่านน่าจะเป็นต้นแบบของคอลัมน์ตอบปัญหาหัวใจทุกวันนี้

เมื่อ “เสียงอ่างทอง” แข็งแกร่งขึ้นมา ความจำเป็นในการเปลี่ยนหัวหนังสือพิมพ์ (เปลี่ยนชื่อ) ก็เกิดขึ้นการทำหนังสือพิมพ์ในเวลานั้นถูกบอนไซโดยรัฐบาล ห้ามการเกิดของหนังสือพิมพ์ “เสียงอ่างทอง” จึงต้องเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น “ไทยรัฐ” โดยมี ทองทศ ไวทยานนท์ เป็นบรรณาธิการ

คอลัมน์การตอบปัญหาอีกประเภทหนึ่งก็เกิดขึ้น โดย “สีเสียด” เพื่อนร่วมตายของ “กะแช่” ผู้เขียนคอลัมน์สังคมคนหน้าสี่ ซึ่งก็ดังระเบิดเช่นกัน

“สีเสียด” ตอบปัญหาในคอลัมน์ “สารพันปัญหา” ตอบทุกเรื่อง เหมือนท่านเป็นกูรูระดับเซียน สามารถเจนจบกระบวนการทุกปัญหา ผมชอบนั่งเขียนหนังสือในห้องทำงานของท่านเป็นประจำ และชอบสไตล์การตอบปัญหา

“สีเสียด” มีอารมณ์สนุกสนาน ชอบเขียนหนังสือที่สนุกสนาน การตอบปัญหาของท่านจึงเป็นอีกสไตล์หนึ่งที่นิยมบรรเทาปัญหาด้วยความสนุกสนาน

ผมเคยสังเกตว่าทำไม “สีเสียด” สามารถตอบปัญหาได้สารพันทุกเรื่อง ตั้งแต่ปัญหาติดดินจนถึงความเป็นนักวิชาการ ซึ่งผมก็พบความจริงข้อหนึ่ง คือ พบว่าท่านไม่ใช่คนที่รู้ทุกเรื่อง แต่ท่านใช้วิธีสอบถามจากผู้รู้อีกทอดหนึ่ง ถามทุกคนในโรงพิมพ์ ถามแม้กระทั่งหัวหน้าช่างเรียง

“สีเสียด” ยอมรับว่า บางปัญหาเขาก็เขียนขึ้นเอง เพราะเห็นว่าเป็นปัญหาที่หลายคนอยากรู้คำตอบ

วันหนึ่ง ผมเล่าเรื่องให้ท่านฟังเรื่องหนึ่ง “ประวัติความเป็นมาของกีฬาโบว์ลิง” ซึ่งเกิดขึ้นที่ประเทศอินเดียโบราณ มหาราชาพระองค์หนึ่งทรงโปรดการเล่นกีฬา แล้วท่านก็คิดค้นการเล่นกีฬาแบบหนึ่งขึ้นมาหลังตรองพระทัยอยู่นาน

พระองค์เอาผลไม้ในอินเดียพันธุ์หนึ่ง ชื่อ “ลูกโกก” ลักษณะของมันคล้ายน้ำเต้า มาวางเรียงกันแล้วก็สั่งมหาดเล็กให้เอาผลไม้อีกพันธุ์หนึ่ง ชื่อ “ลูกกะปัน” ลักษณะเป็นผลกลมเกลี้ยงมาใช้ร่วมกันด้วยการโยนลูกกะปันไปกระทบกับลูกโกก

“สีเสียด” ฟังแล้วก็หัวร่อชอบใจ รุ่งขึ้นผมแทบตกเก้าอี้ เพราะท่านหยิบเรื่องนี้ไปเขียนในคอลัมน์“สารพันปัญหา” เป็นเรื่องถามมาว่า “โบว์ลิงเกิดได้ยังไง ?”

ครั้นเมื่อผมมีโอกาสเข้าทำงานที่หนังสือพิมพ์ “เดลินิวส์” การตอบปัญหาหัวใจของที่นี่ เขียนโดย “หมอนพพร” ในคอลัมน์ “เสพสม บ่มิสม” เป็นคอลัมน์ยอดฮิทของฉบับ

คอลัมน์นี้ ผู้ตอบเป็นนายแพทย์จริง แต่ไม่ได้ใช้สไตล์การตอบปัญหารูปแบบนักวิชาการ ตอบตามปัญหาที่ผู้ถามตั้งปัญหาขึ้นมา ซึ่งทุกเรื่องก็เป็นปัญหาของหัวใจ และเป็นหัวใจที่ดื้อรั้นมากที่สุด ชอบทำอะไรที่ไม่มีใครคาดฝัน

เรื่องที่นำมาลงในคอลัมน์ “เสพสม ฯ” ของท่านนั้น เคยมีผู้ถามผมบ่อยๆ ว่า เป็นปัญหาที่ท่านเขียนเองตอบเองหรือเปล่า ผมก็ยืนยันเสียงแข็งว่า เป็นไปไม่ได้เลย ทุกเรื่องล้วนเป็นเรื่องที่คนเขียนจดหมายเข้ามาถามทั้งสิ้น

ที่ผมสามารถยืนยันได้ก็เพราะผมมีหน้าที่ตรวจจดหมาย “เสพสม ฯ” ก่อนจะนำส่งคุณหมอนพพร เพื่อให้ท่านพิจารณาตอบปัญหา บางเรื่องก็เป็นเรื่องธรรมดา เป็นปัญหาทั่วๆ ไปที่เกิดขึ้นกับใครก็ได้ บางเรื่องก็โลดโผนโจนทะยาน บางเรื่องก็เป็นปัญหาที่ไม่สามารถจะนำลงได้ เพราะเกี่ยวข้องกับศีลธรรมจรรยาและพระศาสนาของเรา

จดหมายเข้ามาวันละหลายฉบับ ผมไม่คิดว่าคุณหมอนพพรจะมีเวลามานั่งเขียนปัญหาเอง เพื่อตอบเองลำพังการอ่านปัญหาที่ผู้อ่านเขียนมาก็หมดเวลาทำอย่างอื่นแล้ว

คุณหมอนพพร เท่าที่ผมรู้จัก ท่านเป็นหมอที่อารมณ์ดี มีอารมณ์ขัน ซึ่งก็น่าจะเป็นคุณลักษณะอันจำเป็นอย่างที่สุด ของผู้เขียนหนังสือที่ต้องมาเจอกับปัญหาโลกแตกแบบท่าน

ผมคิดว่าเรื่องราวที่ระดมเข้ามาให้ท่านตอบนั้น หลากหลายสารพันปัญหา ทำให้คนอ่านเกิดความสนใจต้องอ่านทุกวัน

ความรักและการเสพสม เป็นปัญหาของมนุษย์อย่างแท้จริง แต่ละคนต่างมีปัญหาของตัวเอง เพราะห้ามหัวใจของตัวเองไม่ได้ โดยเฉพาะเมื่อหัวใจเกิดความผูกพัน เกิดมีความรัก และเป็นความรักในรูปแบบความรักทำให้ตาบอด” มองอะไรไม่เห็น จำเป็นต้องเขียนมาถามหมอนพพร

คุณหมอนพพร เป็นนักเขียนภายนอก ไม่เข้ามาเขียนที่สำนักพิมพ์ แต่จะเขียนอยู่ที่คลินิคส่วนตัวของท่านหรือที่บ้านของท่าน

แต่ท่านก็จะแวะเวียนเข้ามาที่สำนักพิมพ์ถนนวิภาวดีบ่อยๆ เพราะท่านคุ้นเคยกับ คุณแสง เหตระกูลผู้อำนวยการ “เตี่ยแสง” เป็นผู้อาวุโส ท่านกับหมอนพพรจึงค่อนข้างจะคุ้นเคยกันมาก

ผมมีเพื่อนและมันฝากถามปัญหาหัวใจของมัน หลังจากไปมีความสัมพันธ์กับหญิงสาวคนหนึ่งที่ไม่ใช่ภรรยา และหญิงสาวคนนั้นบอกมันว่ากำลังจะตั้งครรภ์ มันสงสัยเพราะเชื่อหลักการที่ว่า ถ้ามีความสัมพันธ์หลังการมีประจำเดือนของผู้หญิงก็ไม่น่าจะท้อง

ผมถามหมอนพพร ท่านก็ยืนยันว่าเป็นไปไม่ได้ และเรื่องก็จบลงตามที่ท่านบอก การเอะอะของหญิงสาวเกิดจากความตื่นเต้น เป็นผลให้รอบเดือนมาล่าช้ากว่าปกติไปเอง

เรื่องต่อไปนี้ ผมเขียนเองจากหนังสือ “ทะลึ่ง” ของคุณเล็ก วงศ์สว่าง

“หมอนพพรขา…

หนูอายุ 20 แฟนหนูอายุ 50 ปัญหาของหนู คือ แฟนหนูเป็นคนมีอารมณ์ทางเพศสูงมาก ไม่ว่าหนูจะทำอะไร แฟนหนูจะต้องเข้ามารบกวนหนูทุกเรื่อง ทั้งกลางวันและกลางคืน รบกวนจนเป็นปัญหากับหนู ไม่ว่าหนูจะกวาดบ้าน ถูบ้าน ไม่ว่าหนูจะทำครัว ไม่ว่าหนูจะซักผ้าอยู่หลังบ้าน ยืนตากผ้าก็ไม่เว้นหนูควรทำอย่างไรดีคะ

ปล. ความจริงหนูลายมือเขียนหนังสือสวย แต่วันนี้ตัวหนังสือมันโย้เย้มาก เพราะหนูยืนเขียนค่ะ”



------------------------------
เรื่องโดย : ไก่อ่อน
นิตยสาร 4WHEELS ฉบับเดือน มีนาคม ปี 2553
คอลัมน์ : รุ่นนี้พอมีเหลือ
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/C1HcO
อัพเดทล่าสุด
21 Nov 2017

Buyer's Guide | คู่มือซื้อรถ

Model Start Price (THB)
1.
14,900,000
2.
3,699,000
3.
2,930,000
4.
679,000
5.
1,290,000
6.
21,890,000
7.
24,900,000
8.
3,090,000
9.
75,000,000
11.
1,545,000
12.
1,465,000
13.
2,390,000
14.
489,000
15.
1,199,000
17.
2,490,000
18.
479,000
19.
939,000
20.
24,500,000
  • MAIN SEARCH
  • EASY SEARCH
Make
Model
Price
Engine
More Option >
วัตถุประสงค์ในการใช้รถ (ประเภทรถ)
งบประมาณ
พฤติกรรมการขับรถ

Follow autoinfo.co.th