บทความ

อย่ามักง่าย


เอาละครับ เรามาว่ากันด้วยเรื่องของคดีความอย่างเคย

“นายขาซิ่ง” อยากได้รถมาใช้ ตามประสาคนมีมั่งไม่มีมั่ง จึงต้องผ่อนส่งตามคุณระเบียบตอนทำสัญญามี “นางจริงใจ” ซึ่งรู้จักมักคุ้นมีเครดิทดี และจริงใจเหมือนชื่อช่วยค้ำประกันให้

หลังจากใช้รถไปพักใหญ่ “นายอย่างว่า” ชื่อกวนพอสมควร ซึ่งเป็นญาติของ นางจริงใจอยากได้รถมาใช้เอง นายขาซิ่ง ไม่ขัดข้อง ส่งมอบรถให้ นายอย่างว่า โดยตรง เพียงแต่กำชับให้นายอย่างว่า ส่งงวดอย่าให้ขาดก็แล้วกัน ฉันจะเดือดร้อน

นายอย่างว่า หาเงินไม่เก่ง แต่มือเติบ ซึ่งเป็นนิสัยของคนทั่วไปในบ้านเรา ผลที่ตามมา คือขาดส่งงวด ไปไม่รอด แต่ นายอย่างว่า ยังถูลู่ถูกังใช้รถต่อไปอย่างหน้าตาเฉย นายขาซิ่งก็ไม่เดือดร้อนอะไรนัก คิดว่ายังไงเสียต้องเป็นภาระของ นายอย่างว่า ตัวเองไม่เกี่ยว คือคิดแบบง่ายๆ ว่างั้นเหอะ

ในที่สุดบริษัทไฟแนนศ์ก็ทวงถาม นายขาซิ่ง กับ นางจริงใจ ให้รับผิดชอบ จ่ายหนี้ที่คั่งค้างเป็นจำเลยที่ 1 นางจริงใจ เป็นจำเลยที่ 2 ให้ร่วมกันรับผิด

จำเลยทั้งสองสู้คดี ให้การว่า รถที่เช่าซื้อเกิดอุบัติเหตุ เพราะ นายอย่างว่า เอาไปขับ เสร็จแล้วนายอย่างว่า รับภาระเอารถไปซ่อม และเอาไปใช้เอง นายขาซิ่ง ให้ นายอย่างว่า ติดต่อบริษัทแล้วบริษัทต้องไปกะเกณฑ์เอากับ นายอย่างว่า ต่างหาก ขอให้ศาลยกฟ้องคดีนี้เสีย

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลย คือ นายขาซิ่ง และ นางจริงใจ คืนรถ หรือใช้ราคา2 แสนบาทเศษ ค่าเสียหายอีก 4 หมื่นกว่าบาท ค่าเสียหายเป็นรายเดือนๆ ละ 3 พันกว่าบาทจนกว่าจะคืนรถ หรือใช้ราคาเสร็จ

จำเลยทั้งสองดิ้นรนต่อไป ด้วยการยื่นอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง ยืนยันว่า นายอย่างว่า รับช่วงรถไปแล้ว จ่ายเงินให้บางส่วนแล้ว บริษัทก็ติดต่อรับเงินจาก นายอย่างว่า แล้ว

ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว ยังตัดสินให้จำเลยทั้งสองรับผิดร่วมกันเช่นเดิม พิพากษาแก้ให้ลดจำนวนเงินลง ทั้งหมดจ่ายราว 2 แสนบาทเท่านั้นเอง เบาลงไปบ้างแต่ยังหน้าเหลือง

นายขาซิ่ง กับ นางจริงใจ ยังดิ้นรนด้วยการยื่นฎีกาขึ้นไป เพื่อผลักภาระให้ นายอย่างว่า ในเมื่อบริษัทเคยรับเงินจาก นายอย่างว่า อยู่แล้ว

บริษัทผู้เป็นโจทก์ โต้กลับคำฎีกาของจำเลยเหมือนกัน ยอมรับว่า นายอย่างว่า จ่ายเงินให้ 2 หมื่นบาท แต่ไม่ได้มีการทำสัญญาเปลี่ยนตัวคนเช่าซื้อมาเป็น นายอย่างว่าจำเลยจึงต้องรับผิดวันยังค่ำ

ศาลฎีกาเพ่งดูคดีนี้อย่างใจเย็น แล้วชี้ขาดออกมาว่า

ข้ออ้างของ นายขาซิ่ง ว่าเป็นการแปลงหนี้ใหม่ โดยเปลี่ยนตัวลูกหนี้ ตามกฎหมายต้องทำหนังสือสัญญาขึ้นมาระหว่างเจ้าหนี้กับลูกหนี้ใหม่ หนี้เดิมจึงจะระงับ

อีกอย่างการเช่าซื้อกฎหมายบังคับให้ทำสัญญาเป็นหนังสือ เมื่อ นายอย่างว่า ไม่ได้ทำสัญญากับบริษัทที่ให้เช่าซื้อ จึงเป็นการตกลงระหว่าง นายขาซิ่ง กับ นายอย่างว่า ตามลำพังไม่เกี่ยวกับบริษัท ไม่เข้าข่ายแปลงหนี้ใหม่ หนี้ที่ นายขาซิ่ง กับ นางจริงใจ จึงมีอยู่เช่นเดิมดิ้นไม่หลุด

แต่ศาลฎีกาเห็นว่าบริษัทยอมรับเรื่องเงินที่ นายอย่างว่า จ่ายไว้ 2 หมื่นบาท จึงนำมาหักออกและพิพากษาแก้ ให้จำเลยร่วมกันจ่ายเงินทั้งสิ้น 1 แสน 8 หมื่นบาทเศษ

พี่น้องครับ โปรดจำไว้ให้ขึ้นใจ เช่าซื้อรถมาแล้วให้คนอื่นรับช่วงต่อ ถ้าอยากให้พ้นตัวจริงๆต้องมีการเปลี่ยนตัวผู้ที่เช่าช่วง ด้วยการหอบหิ้วตัวเป็นๆ ไปทำสัญญาเช่าซื้อกับบริษัทโดยตรงเพื่อดึงตัวเองออกมา ซึ่งเขาทำกันทั่วไปอยู่แล้วละ ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

ถ้ามักง่าย ส่งมอบรถกันเองแบบส่งเดช ก็เข้าข่ายขว้างงูไม่พ้นคอ ไอ้คนที่รับช่วงเบี้ยวบิดไม่ยอมส่งงวด แต่เอารถไปใช้ลูกเดียว ก็จะซวยอย่าง นายขาซิ่ง และนางจริงใจ นั่นเอง

จากคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 703/2535



------------------------------
เรื่องโดย : ณรงค์ นิติจันทร์
นิตยสาร 4WHEELS ฉบับเดือน มกราคม ปี 2552
คอลัมน์ : รู้ไว้ใช่ว่า
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/b2F1G
อัพเดทล่าสุด
10 Nov 2018

Buyer's Guide | คู่มือซื้อรถ

Model Start Price (THB)
1.
524,000
2.
599,000
3.
3,599,000
5.
2,090,000
6.
2,229,000
7.
779,000
8.
3,590,000
10.
1,316,000
11.
1,749,000
12.
1,699,000
14.
3,299,000
15.
5,399,000
16.
6,799,000
17.
3,249,000
18.
4,980,000
19.
13,500,000
20.
6,799,000
  • MAIN SEARCH
  • EASY SEARCH
Make
Model
Price
Engine
More Option >
วัตถุประสงค์ในการใช้รถ (ประเภทรถ)
งบประมาณ
พฤติกรรมการขับรถ

Follow autoinfo.co.th