บทความ

“จอดรถซื้อของ”


คดีนี้น่าสนใจมากๆ เป็นการตัดสินเรื่องรถหายเมื่อไปซื้อของตามห้างร้าน ซึ่งเขาจัดที่จอดรถไว้ให้ แฟนๆจะได้รู้ไว้ว่า พึ่งกฎหมายได้แค่ไหน อย่างไร รู้แล้วอาจจะต้องห่มผ้าหนาๆ เพราะหนาว…นะสิครับ

 

เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อ “นางเย็นเย็น” ซึ่งมิได้เกี่ยวข้องกับละครนางทาส เธอร้อนฉ่า ทำท่าจะเป็นลม ล้มทั้งยืน เมื่อรถยนต์ซึ่งเจ้าตัวจอดไว้ที่ลานจอดรถของห้างแห่งหนึ่งหายไป เมื่อนึกขึ้นได้ว่า ตนเองซื้อประกันชั้นหนึ่งไว้ที่บริษัท วิริยะประกันภัย ฯ (ทานโทษที่ต้องเอ่ยนาม) นางเย็นเย็น จึงเย็นลง เมื่อหมดหนทางที่จะได้รถคืน นางเย็นเย็น ก็ไม่ร้อนอีกต่อไป เพราะบริษัทประกันเขารับผิดชอบ จ่ายเงินทดแทนให้นับแสนบาท ตามที่ทำประกันไว้

 

ต่อจากนั้นบริษัทประกันภัยก็ฟ้องไล่เบี้ยห้างกับผู้จัดการห้าง ให้ชดใช้เงินที่บริษัท ฯ ควักจ่ายให้ นางเย็นเย็น พร้อมดอกเบี้ย อ้างในคำฟ้องว่า ห้างรับฝากรถเอาไว้แล้วประมาทเลินเล่อ ไม่ดูแล จนกระทั่งรถของนางเย็นเย็น หายไป เมื่อบริษัทประกันภัยกัดฟันจ่ายเงินให้เจ้าของรถเสร็จ จึงต้องหันมาไล่บี้เอาจากจำเลยทั้งสอง ขอให้จ่ายซะดีๆ อย่าเรื่องมาก

 

จำเลยสู้คดี อ้างว่า การจัดที่จอดรถ การออกบัตรผ่านเข้า/ออกยังที่จอดรถ คือ บริการอย่างหนึ่งเพื่ออำนายความสะดวกแก่ลูกค้า โดยลูกค้าเลือกจอดตามใจชอบ ถือกุญแจรถไว้เอง และไม่ได้เก็บเงินจึงไม่ใช่การรับฝากรถ งานนี้คนของห้างไม่ได้ประมาท จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชอบ ขอให้ยกฟ้องด้วยเถิด

 

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว ตัดสินยกฟ้อง ให้ฝ่ายโจทก์ คือ บริษัทประกันภัยแพ้คดี

ขึ้นยกสอง เนื่องจากโจทก์ยื่นอุทธรณ์ ผลออกมาอย่างเดิม

ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว พิพากษายืน

เรื่องถึงศาลฎีกา เมื่อบริษัทประกันภัยเล่นเกมยาว ลุ้นเป็นยกสุดท้าย ศาลฎีกาเพ่งดูคดีนี้จนแสบตาพอสมควร เพราะอายุมากแล้ว จึงตัดสินออกมาว่า

การที่ห้างจัดสถานที่จอดรถให้ลูกค้า แล้วลูกค้าหาที่จอดรถเอง เก็บลูกกุญแจรถไว้เอง พนักงานของห้างมอบบัตรจอดรถให้ตอนขาเข้า และรับบัตรจอดรถคืนตอนขาออก เป็นการช่วยรักษาความปลอดภัยให้แก่ลูกค้าที่นำรถเข้าไปจอด โดยไม่เก็บค่าจอดรถ การที่ลูกค้านำรถเข้าไปจอด อีแบบนี้ ไม่เข้าข่ายมอบการครอบครองรถให้แก่จำเลย จึงไม่ใช่สัญญาฝากทรัพย์ตามกฎหมายแพ่ง ฯ มาตรา 657 โจทก์จึงไม่มีสิทธิ์ฟ้องเรียกค่าเสียหาย ฐานผิดสัญญาฝากทรัพย์

 

ห้าง หรือคนของห้าง ประมาทหรือไม่ งานนี้ฝ่ายโจทก์ไม่ยักนำคนขับรถของ นางเย็นเย็น และผู้ที่นั่งไปในรถกับ นางเย็นเย็น มาเป็นพยาน เพื่อจะได้รู้ว่า ได้รับบัตรจอดรถหรือไม่ ลืมบัตรไว้ในรถหรือไม่ ลืมลอครถหรือไม่ มายืนยันเป็นพยาน มีแต่เฉพาะพนักงานอื่นของโจทก์มาอ้างว่า วันนั้นบัตรจอดรถหมด เลยไม่ได้บัตรจอดรถ ศาลเห็นว่ามีน้ำหนักน้อย เพราะอ้างลอยๆ แบบลูกโป่งสวรรค์ แถมโจทก์ยังไม่มีบัตรจอดรถมาแสดงซะอีก ข้อเถียงของจำเลยที่ว่า ลืมบัตรจอดรถไว้ในรถ คนร้ายเลยลักรถไปได้ หรือเจ้าของรถอาจรู้เห็นกับคนร้ายมอบบัตรจอดรถให้แล้วเอารถออกไป มันก็เป็นไปได้ทั้งนั้น จึงฟังไม่ได้ว่าฝ่าย
จำเลยประมาท ศาลล่างยกฟ้องถูกต้องแล้ว

 

ศาลฎีกาพิพากษายืน 2 ยก ให้ห้างชนะคดีเด็ดขาด ไม่ต้องจ่าย

เห็นศาลตัดสินคดีนี้แล้วหนาวอย่างที่ผมบอก เพราะเราๆ ท่านๆ ล้วนเป็นสาวกของห้างสรรพสินค้าต่างชาติที่เข้ามาโกยเงินคนไทย ด้วยการขายสินค้าไทย ใช้คนไทยเป็นพนักงานแบบหัวปักหัวปำ กันทั้งนั้น เจอวิธีการจอดรถแบบเดียวกับที่ นางเย็นเย็น เจอทั้งนั้น

ถ้ารถสูญหายจึงเหนื่อยเอาการ เพราะค่อนข้างแน่ชัดว่าจะต้องขึ้นศาล อาจชนะหรืออาจจะแพ้คดีอย่างนางเย็นเย็น ได้เสมอ

ทางออกได้บอกไว้ในคดีนี้แล้ว คือ ทำประกันชั้นดีๆ กับบริษัทดีๆ เอาไว้ดังเช่น นางเย็นเย็น นั่นแหละครับ

จากคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1936/2547



------------------------------
เรื่องโดย : "จอมยุทธ"
นิตยสาร FORMULA ฉบับเดือน กรกฏาคม ปี 2551
คอลัมน์ : ร่มไม้ชายศาล
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/BjFIo

บทความที่เกี่ยวข้อง

อัพเดทล่าสุด
25 Sep 2017

Buyer's Guide | คู่มือซื้อรถ

Model Start Price (THB)
1.
2,549,000
3.
1,749,000
4.
2,249,000
5.
4,590,000
6.
1,999,000
7.
3,990,000
8.
3,065,000
9.
2,790,000
10.
5,490,000
11.
1,354,000
12.
3,399,000
13.
750,000
14.
1,129,000
  • MAIN SEARCH
  • EASY SEARCH
Make
Model
Price
Engine
More Option >
วัตถุประสงค์ในการใช้รถ (ประเภทรถ)
งบประมาณ
พฤติกรรมการขับรถ

Follow autoinfo.co.th