บทความ

คาราวาน ไทย-ลาว-เวียดนาม


การท่องเที่ยวในรูปแบบของคาราวาน ทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ ปัจจุบันได้รับ
ความนิยมมากขึ้น แม้เวลาส่วนใหญ่จะต้องสูญเสียไปกับการเดินทาง แต่กลับกัน ช่วงเวลาเหล่านั้น
มักทำให้เราได้สัมผัสธรรมชาติ และวิถีชีวิตของผู้คนตลอดสองข้างทางอย่างใกล้ชิด ซึ่งเป็น
ประสบการณ์แปลกใหม่ ที่หาไม่ได้จากตำรา

ตามที่รัฐบาลของประเทศสมาชิกความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง (GMS:
GREATER MEKONG SUBREGION) ประกอบด้วย จีน พม่า เวียดนาม ลาว กัมพูชา
และประเทศไทย ได้เห็นพ้องร่วมกันที่จะพัฒนาเส้นทางคมนาคมทางบกเชื่อมโยงระหว่างกัน
(EAST-WEST ECONOMIC CORRIDOR) เริ่มตั้งแต่ฝั่งทะเลอันดามันเมืองมะละแหม่ง (พม่า)
เชื่อมทางหลวงหมายเลข A-14 (แม่สอด ตาก พิษณุโลก ขอนแก่น มุกดาหาร) ต่อด้วยทางหลวง
หมายเลข 9 สะหวันเขต (สปป. ลาว) ถึงดงฮา (เวียดนาม) สามารถเชื่อมกับทางหลวงหมายเลข 1
ไปยังเมืองเว้ และดานัง (ฝั่งทะเลจีนใต้) ซึ่งเป็นเมืองท่าที่สำคัญของเวียดนาม

การสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งที่ 2 เชื่อมระหว่าง จ. มุกดาหาร ของไทย และแขวงสะหวันเขต
ของ สปป. ลาว มีความยาวประมาณ 1 กิโลเมตร เสร็จลุล่วงด้วยดี มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการขึ้น
เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2549 พร้อมกันนั้นได้จัดกิจกรรมคาราวาน ไทย-ลาว-เวียดนาม เพื่อเฉลิมฉลอง
และประชาสัมพันธ์สะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งนี้ ซึ่งดำเนินการโดย GMS RALLY GROUP CO.,
LTD. มี คุณสมศักดิ์ บูรพาพิพัฒน์ เป็นหัวหน้าคณะ

กำหนดการเดินทางทั้งหมด 6 คืน 7 วัน รวมรถยนต์จากทั้ง 3 ประเทศกว่า 50 คัน พร้อมกับกลุ่มรถ
มอเตอร์ไซค์ ฮาร์เลย์ เดวิดสัน และ บีเอมดับเบิลยู อีกกว่า 20 คัน ซึ่งเป็นการเปิดหน้าประวัติศาสตร์
ใหม่ของประเทศเวียดนาม ที่อนุญาตให้รถมอเตอร์ไซค์ที่มีขนาดเกิน 150 ซีซี เข้าประเทศ โดยได้
รับการเซ็นอนุมัติจากนายกรัฐมนตรีของเวียดนาม เพื่องานนี้โดยเฉพาะ

ก่อนวันเดินทาง คณะของเราได้รับแจ้งว่าฝั่งไทยยังไม่อนุญาตให้นำรถข้ามสะพาน ดังนั้นขบวน
คาราวานทั้งหมดจึงต้องหันไปใช้บริการของแพขนานยนต์เพื่อข้ามฟาก และไปตั้งขบวนที่บริเวณ
กลางสะพานฝั่งลาว โดยได้รับเกียรติจากรัฐมนตรีของลาว พร้อมเจ้าผู้ครองแขวงสะหวันเขต
ร่วมเป็นประธานปล่อยรถ

เมื่อขบวนรถเริ่มทยอยเดินทาง ชาวบ้านที่รอต้อนรับได้ทักทายด้วยคำว่า “สะบายดี” หรือแปลเป็น
ไทยว่า “สวัสดี” พร้อมโบกธงชาติลาวและไทย ตลอดสองฟากฝั่งยาวกว่า 2 กิโลเมตร จุดหมาย
ปลายทางของวันนี้ คือ เมืองดงฮา ประเทศเวียดนาม โดยจะข้ามแดนที่ด่านลาวบาว รวมระยะทาง
จากสะหวันเขตถึงดงฮา ประมาณ 330 กิโลเมตร ตามทางหลวงหมายเลข 9 ซึ่งตอนนี้ตลอดทั้งสาย
ได้ปรับปรุงเป็นถนนราดยาง ทำให้การเดินทางมีความสะดวกสบายเป็นอย่างมาก

ประมาณ 16 นาฬิกา เราก็มาถึงด่านลาวบาว เมื่อรถทุกคันผ่านพิธีการศุลกากร คณะคาราวานจึงเริ่ม
ขบวนมุ่งสู่โรงแรม DONG TRUONG SON ซึ่งเป็นที่พักคืนแรกในประเทศเวียดนาม ขณะที่รถ
เริ่มทยอยข้ามแดน ผมสังเกตเห็นผู้หญิงสะพายย่ามกลุ่มหนึ่งในมือถือธนบัตรเป็นฟ่อน ลองวิทยุถามพี่
ในขบวน ได้รับแจ้งว่ากลุ่มผู้หญิงเหล่านั้น คือ ธนาคารเคลื่อนที่ มารับแลกเงินบาทไทยเป็นเงินดอง
เวียดนาม แต่จะให้อัตราแลกเปลี่ยนที่ต่ำกว่าทั่วไป ผู้ที่เคยไปบ่อยๆ มักเรียกว่า “ธนาคารเถื่อน”
ซึ่งมีอยู่มากมายบริเวณด่านนี้

หลังอาหารเช้าขบวนรถเดินทางสู่อุโมงค์วิงห์มก (VINH MOC) เพื่อเยี่ยมชมบ้านใต้ดิน อดีตเคย
เป็นที่หลบการทิ้งระเบิดของสหรัฐ ฯ จากปี 1966-1971 และเป็นเวลานานถึง 5 ปี ที่คน 300 คน
อาศัยอยู่ในซอกซอยของอุโมงค์ที่มีความยาว 2,000 เมตร มีเด็กทารก 17 คน เกิดในอุโมงค์แห่งนี้
ไม่ไกลกันมีสะพานชื่อ “เฮี่ยนเลือง” ซึ่งตั้งอยู่บริเวณเส้นขนานที่ 17 สมัยเกิดสงครามกับฝรั่งเศส
โดยแบ่งประเทศออกเป็น 2 ส่วนที่นี่

จากนั้นเราได้มุ่งตรงสู่โรงแรม HUONG GIANG ในเมืองเว้ ซึ่งเป็นเมืองมรดกโลก อดีตเคยเป็น
เมืองหลวงของอาณาจักรเวียดนามอันยิ่งใหญ่ เราเปลี่ยนบรรยากาศจากขับรถเที่ยวมาเป็นล่องเรือ
ชมทัศนียภาพสองฟากฝั่งแม่น้ำเฮวือง (แม่น้ำหอม) แวะชมเจดีย์เทียนหมุที่ตั้งอยู่บนเขาฝั่งเหนือ
ของแม่น้ำ ที่สร้างโดย เหวียนฮว่าง ในปี 1601 ประกอบด้วยหอคอยที่มีรูปทรง 8 เหลี่ยม 7 ชั้น
ชื่อ เฝือกเยวียน แต่ละชั้นแทนชาติภพต่างๆ ของพระพุทธเจ้า ภายในมีพระสังกระจายน์ปิดทอง
และพระพุทธรูปอีก 3 องค์ในตู้กระจก บริเวณด้านนอกมีระฆังขนาดใหญ่หนัก 2,000 กก. สูง 2 เมตร
หล่อขึ้นในปี 1701

หลังอาหารเย็นขบวนสามล้อปั่นที่เรียกว่า “ซิโคล” (CYCLO) ได้มารอรับคณะของเราอยู่หน้าโรงแรม
เพื่อพาเที่ยวชมรอบเมือง รถซิโคลร่วม 100 คัน ที่ชักแถวออกจากโรงแรมเป็นขบวนใหญ่ เป็นที่ดึงดูด
สายตาแก่ผู้คนที่สัญจรผ่านมา โชเฟอร์แต่ละคนวาดลวดลายเต็มที่ ผมเองยังรู้สึกหวาดเสียวไม่น้อย
กับลักษณะการขับขี่ยานพาหนะของชาวเวียดนาม เพราะพี่ท่านแทบจะไม่เหยียบเบรคเลย
หากมีอะไรกีดขวางจะใช้วิธีหลบหลีก เป็นการผจญภัยที่น่าตื่นเต้นอีกรูปแบบหนึ่งที่ได้สัมผัสมา

เช้าวันที่สองในเวียดนาม เราตื่นเร็วกว่าปกติเพราะมีโพรแกรมต้องเยี่ยมชมนครจักรพรรดิไดโนย
หรือพระราชวังต้องห้าม ซึ่งสร้างตามแบบของพระราชวังต้องห้ามจากประเทศจีน ในรัชสมัยของ
พระเจ้ายาลอง แต่อากาศกลับไม่เป็นใจให้แ ขกผู้มาเยือนสักเท่าไร เพราะสายฝนที่โปรยปราย
ลงมาตั้งแต่หัวรุ่ง ทำให้การเดินเที่ยวชมไม่สะดวกเท่าที่ควร แต่ยังได้ซึมซับถึงความยิ่งใหญ่เมื่อ
ครั้งอดีตกาลจากซากโบราณสถานที่หลงเหลืออยู่ แม้ส่วนหนึ่งจะถูกทำลายลงไปจากภัยสงคราม
ก็ตามที

หลังจากใช้เวลาอยู่พักใหญ่ ขบวนรถทั้งหมดจึงมุ่งตรงสู่เมืองท่าดานัง เส้นทางสายนี้มีความสวยงาม
เป็นอย่างมาก เราวิ่งผ่านเทือกเขาสลับที่ลุ่ม บางช่วงคดเคี้ยวไปตามไหล่เขา โดยพี่สมศักดิ์
ได้บรรยายสถานที่ต่างๆ ให้คณะเราได้ฟังทางวิทยุสื่อสาร มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ทำให้ผมนึกถึงหนัง
เกี่ยวกับสงครามเวียดนามขึ้นมาทันที ที่ซึ่งเรียกว่า “HAMBERGER HILL” ภูเขาที่ทหารอเมริกัน
ถูกตีโอบล้อมจากทหารเวียดกง ซึ่งรุกขนาบทั้ง 2 ข้าง ไม่สามารถออกจากกับดักนี้ได้ ทำให้
ทหารอเมริกันเสียชีวิตไปกับเหตุการณ์ครั้งนั้นหลายหมื่นคน ภูเขาลูกสุดท้ายที่เราต้องผ่าน
มีความสูงชันเป็นอย่างมาก แต่ตอนนี้รัฐบาลเวียดนามได้สร้างอุโมงค์เจาะทะลุภูเขาเสร็จเรียบร้อย
แล้ว มีความยาวประมาณ 10 กิโลเมตร ช่วยให้ระยะทางสู่เมืองดานังนั้นสั้นลง

ดานัง เป็นเมืองท่าที่สำคัญและเป็นเมืองใหญ่อันดับ 4 ของประเทศ ทิศใต้ของดานังจะพบเนินเขา
หินอ่อน เป็นแหล่งหินอ่อนมีค่าทั้งสีแดง สีขาว และสีฟ้าเขียว บริเวณเชิงเขามีช่างสลักหินอ่อน
มารังสรรค์งานศิลปะอยู่จำนวนมาก ถือเป็นแหล่งดึงดูดนักท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่ง

คืนนี้เราพักค้างแรมที่เมืองโบราณฮอยอัน ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ ห่างจากดานังประมาณ 30 กิโลเมตร
เป็นเมืองเก่าแก่ที่ได้รับการยกย่องให้เป็นมรดกโลก ถนนญี่ปุ่นที่ผ่านกลางย่านกรุงเก่า มีแต่
บ้านเรือนที่มีอายุกว่า 150 ปี สถาปัตยกรรมเป็นแบบญี่ปุ่นผสมกับจีน ที่สุดปลายถนนเป็นที่ตั้งของ
สะพานญี่ปุ่นทรงโค้ง มุงกระเบื้องสีเขียว-เหลือง สร้างโดยชุมชนชาวญี่ปุ่นในศตวรรษที่ 17 เป็นเมือง
ท่องเที่ยวที่มีเสน่ห์ คือ สงบเงียบ สินค้าราคาไม่แพง จึงเป็นที่ถูกอกถูกใจบรรดาแม่บ้านนักชอพ
ทั้งหลาย

หลังจากดื่มด่ำกับยามราตรีของฮอยอัน รุ่งเช้าคณะของเราออกเดินทางเลียบชายฝั่งทะเลจีนใต้
ผ่านเมืองกวางหงาย สู่เมืองกองตุม ชมเมืองยุทธศาสตร์ในสมัยสงคราม มีโบสถ์ไม้อายุนับ 100 ปี
พร้อมเยี่ยมชมชาวเขา KON KO TU ของชาวพื้นเมือง BAR NAR เมื่อกลับสู่ที่พักหลังอาหารเย็น
ก่อนที่จะเข้านอนผมได้เดินชมเมืองยามราตรี ซึ่งตรงกับวันคริสต์มาส บ้านเรือนต่างๆ พากัน
ประดับประดาด้วยไฟนีออน ทำให้ทั้งเมืองสว่างไสวด้วยแสงไฟหลากสีสวยงามยิ่งนัก

จากเมืองกองตุม เราวิ่งเข้าสู่ชายแดนลาวที่ด่านโบอี ที่เพิ่งเปิดใหม่ ผ่านเมืองอัตตะปืด ผ่านที่ราบสูง
โบโลเวน แวะชมน้ำตกระหว่างทาง ก่อนแวะค้างคืนที่เมืองปากเซ หลังอาหารเช้ามื้อสุดท้ายของ
ทริพนี้ เราได้แวะชมความยิ่งใหญ่ของน้ำตกคอนพะเพ็ง พร้อมด้วยอาหารกลางวัน เป็นเมนูปลาสดๆ
จากแม่น้ำโขง ก่อนเดินทางสู่ชายแดนไทยทางช่องเม็ก จังหวัดอุบลราชธานี

สุดยอดความอบอุ่น ที่สุดแห่งความประทับใจ ดื่มด่ำกับธรรมชาติ สัมผัสกับวัฒนธรรมแปลกใหม่
ยิ่งเฉพาะการแต่งกายของสาวเวียดนามที่อยู่ในชุดอ๋าวหย๋าย ขาว บางเบา พลิ้วไหว ยังคงตราตรึง
ติดอยู่ในใจมิรู้ลืม

 

ขอขอบคุณ GMS RALLY GROUP CO., LTD. และคุณสมศักดิ์ บูรพาพิพัฒน์ ที่อำนวยความสะดวก
ในการเดินทาง

ขอขอบคุณ บริษัท มาสด้า เซลส์ (ประเทศไทย) จำกัด สนับสนุนการเดินทาง



------------------------------
เรื่องโดย : ธนกฤต นรพันธุ์พงศ์
ภาพโดย : ธนกฤต นรพันธุ์พงศ์
นิตยสาร 4WHEELS ฉบับเดือน เมษายน ปี 2550
คอลัมน์ : พิเศษ
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/azMiJ
อัพเดทล่าสุด
25 Jul 2018

Buyer's Guide | คู่มือซื้อรถ

Model Start Price (THB)
1.
1,749,000
2.
1,699,000
4.
3,299,000
5.
5,399,000
6.
6,799,000
7.
3,249,000
9.
53,500,000
11.
3,600,000
12.
4,539,000
13.
13,339,000
14.
2,999,000
15.
1,749,000
16.
1,800,000
18.
499,000
19.
979,000
20.
13,500,000
  • MAIN SEARCH
  • EASY SEARCH
Make
Model
Price
Engine
More Option >
วัตถุประสงค์ในการใช้รถ (ประเภทรถ)
งบประมาณ
พฤติกรรมการขับรถ

Follow autoinfo.co.th

บทความที่เกี่ยวข้อง

ADVANCE DRIVER PROGRAM กิจกรรมการฝึกอบรมการขับขี่ชั้นสูงของ สแกเนีย
โตโยตา เมืองสีเขียว รวมพลังเครือข่ายปลูกป่าชายเลน ปีที่ 14
มิตซูบิชิ ฉลองยิ่งใหญ่ ผลิตครบ 5 ล้านคัน
โวลโว จัดกิจกรรม BEAT PLASTIC POLLUTION
สปิริท พาร์ทไทม์ รุ่นที่ 133 ประเดิมสนามใหม่ สถานีเร้าใจกว่าเดิม