บทความ

กำจัดจุดตัด แก้ปัญหารถติด


ฉบับที่แล้ว เขียนเรื่อง “รถติด…ปัญหาที่แก้ไม่ได้ ?!?” ไปไม่ทันไรโดนพรรคพวกแซวกลับมาว่าแก้ไม่ได้แล้วเขียนทำไม แถมเตือนให้ระวังจะถูกท่านซีอีโอประเทศไทยเหมาว่าเป็นพวกนักวิจารณ์รถติดประเภท “ขาประจำ” หรือ “แผ่นเสียงตกร่อง” ที่ไม่เคยเสนอแนะทางแก้ปัญหา ดีแต่ด่ารัฐบาลไปวัน ๆ

ฉบับนี้จึงขอสนองความต้องการของผู้ที่อยากรู้ว่า ผมมีวิธีแก้ปัญหารถติดอย่างไร โดยจะเน้นลงไปที่ปมปัญหาใหญ่ หรือต้นเหตุสำคัญของรถติดในความเห็นผม นั่นคือ “จุดตัด” หรือบริเวณสี่แยกทั้งหลาย

ก็เห็น ๆ กันอยู่นะครับว่า ถนนหนทางในกรุงเทพ ฯ นั้น ส่วนมากเป็นถนนสายสั้น ๆ ตัดกันไปมา ทำให้เกิดสี่แยกขึ้นมากมาย เป็นเหตุสำคัญแห่งปัญหาจราจร เพราะมันต้องแบ่งกันไปทีละแยก หรือสองแยก กว่าจะครบสี่แยกรถก็ติดกันยาวจนเกิดสำนวนรายงานจราจรตามสถานีวิทยุว่า “แยกชนแยก”

ผมยืนยันว่า ปัญหา “แยกชนแยก” นี้สามารถบรรเทาได้ด้วยการบริหารการจราจรบริเวณสี่แยกให้มัน “อินเตอร์” กว่าที่เป็นอยู่

การบริหารจัดการแบบไทย ๆ ที่เราใช้ ซึ่งตรงข้ามกับแบบอินเตอร์ก็คือ การเปิดสัญญาณไฟเขียวแต่ละแยกนาน ๆ ซึ่งส่งผลให้อีกสามแยกที่เหลือติดไฟแดงนาน ๆ ไปด้วยโดยปริยาย

บางคนอาจสงสัยว่า วิธีนี้ไม่ดีอย่างไร ในเมื่ออย่างน้อยก็จะมีแยกที่ระบายรถได้มากอยู่แยกหนึ่ง เวียนไปจนครบสี่แยก

แต่ความจริงไม่เป็นอย่างนั้น เพราะในช่วงเวลาเท่ากัน ปริมาณรถที่วิ่งไปติดไฟแดง จะเห็นว่าชั่วแผลบเดียวก็ต่อคิวกันยาวเหยียดแล้ว ขณะที่รถที่เริ่มออกตัวเมื่อได้ไฟเขียว จะวิ่งเกาะกลุ่มกันได้ในช่วง 10-15 คันแรกเท่านั้น หลังจากนั้นจะเริ่มทิ้งช่วงห่างมากขึ้นเรื่อย ๆ

พูดง่าย ๆ คือเมื่อเปิดไฟแดงกับไฟเขียวในระยะเวลาเท่ากัน ปริมาณรถติดไฟแดงจะมากกว่าปริมารณรถวิ่งผ่านไฟเขียว !!!

ด้วยเหตุนี้ ในต่างประเทศเขาจึงใช้วิธีเปิดไฟเขียวด้านละไม่เกิน 30 วินาที เพื่อให้แต่ละแยกสลับกันไป ในระยะเวลาที่ระบายรถได้เป็นกลุ่มก้อน และสลับกันหยุดในระยะเวลาที่ไม่ทำให้รถติดสะสมมากเกินไป

เหมือนเป็นการเปิดโอกาสให้เฟืองทุกตัวหมุนอย่างต่อเนื่อง เครื่องจักรก็ทำงานราบรื่นไม่ติดขัด

อีกตัวอย่างที่เทียบเคียงกันได้ชัดในกรณีนี้ได้แก่ การระบายรถลงจากลานจอดรถตามห้างสรรพสินค้า หรืออาคารสำนักงานใหญ่ ๆ ในช่วงที่การจราจรติดขัดมาก ๆ

ถ้าปล่อยให้ลงทีละชั้น พวกที่อยู่ชั้นสูง ๆ อาจต้องรอเป็นชั่วโมง แต่จะไม่นานขนาดนั้นถ้าสลับกันลงชั้นละ 5 คัน 10 คัน

อย่างไรก็ตาม การบริหารสัญญาณไฟแบบอินเตอร์ ก็คงแก้ปัญหาได้ระดับหนึ่งเท่านั้นตราบใดที่เรายังปล่อยให้มี “จุดตัด” ในระบบจราจรมากมายขนาดนี้

วิธีการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน คือต้องกำจัด “จุดตัด” ด้วยการสร้างสะพานลอย หรืออุโมงค์ลอดให้ครบ และต่อเนื่องกันทุกแยก ไม่อย่างนั้น ก็จะเจอสภาพ “ติดลอยฟ้า” และ “ติดใต้ดิน” ซึ่งอึดอัดกว่า “ติดบนดิน” เป็นไหน ๆ

และต่อจากนี้ให้ออกกฎข้อบังคับไปเลยว่า ถ้าจะก่อสร้างถนนเส้นใหม่มาตัดกับเส้นเดิม ต้องออกแบบและจัดสร้างสะพานลอย หรืออุโมงค์ลอดจุดตัดด้วยทุกครั้ง

จะว่าไปแล้ว ทั้งสองวิธี “กำจัดจุดตัด” นี้ก็คอนเซพท์เดียวกับการเปิดไฟเขียวพร้อมกันสี่ด้าน ที่อดีตผู้สมัครชิงตำแหน่งผู้ว่า ฯ กทม.คนหนึ่งเคยเสนอนั่นแหละ

เป็นอันว่าผมคงพ้นข้อหานักวิจารณ์รถติดแบบ “แผ่นเสียงตกร่อง” แล้ว

แต่อาจโดนข้อหา “รู้น้อยพูดมาก” แทน ถึงจะไม่ได้กินเงินเดือนหลวงก็เถอะ !

 



------------------------------
เรื่องโดย : ขวัญชัย
ภาพโดย : -
นิตยสาร FORMULA ฉบับเดือน ตุลาคม ปี 2546
คอลัมน์ : ขวัญชัย ปภัสร์พงษ์
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/Qmqg9

บทความที่เกี่ยวข้อง

อัพเดทล่าสุด
25 Sep 2017

Buyer's Guide | คู่มือซื้อรถ

Model Start Price (THB)
1.
2,549,000
3.
1,749,000
4.
2,249,000
5.
4,590,000
6.
1,999,000
7.
3,990,000
8.
3,065,000
9.
2,790,000
10.
5,490,000
11.
1,354,000
12.
3,399,000
13.
750,000
14.
1,129,000
  • MAIN SEARCH
  • EASY SEARCH
Make
Model
Price
Engine
More Option >
วัตถุประสงค์ในการใช้รถ (ประเภทรถ)
งบประมาณ
พฤติกรรมการขับรถ

Follow autoinfo.co.th