บทความ

กำจัดจุดตัด แก้ปัญหารถติด


ฉบับที่แล้ว เขียนเรื่อง “รถติด…ปัญหาที่แก้ไม่ได้ ?!?” ไปไม่ทันไรโดนพรรคพวกแซวกลับมาว่าแก้ไม่ได้แล้วเขียนทำไม แถมเตือนให้ระวังจะถูกท่านซีอีโอประเทศไทยเหมาว่าเป็นพวกนักวิจารณ์รถติดประเภท “ขาประจำ” หรือ “แผ่นเสียงตกร่อง” ที่ไม่เคยเสนอแนะทางแก้ปัญหา ดีแต่ด่ารัฐบาลไปวัน ๆ

ฉบับนี้จึงขอสนองความต้องการของผู้ที่อยากรู้ว่า ผมมีวิธีแก้ปัญหารถติดอย่างไร โดยจะเน้นลงไปที่ปมปัญหาใหญ่ หรือต้นเหตุสำคัญของรถติดในความเห็นผม นั่นคือ “จุดตัด” หรือบริเวณสี่แยกทั้งหลาย

ก็เห็น ๆ กันอยู่นะครับว่า ถนนหนทางในกรุงเทพ ฯ นั้น ส่วนมากเป็นถนนสายสั้น ๆ ตัดกันไปมา ทำให้เกิดสี่แยกขึ้นมากมาย เป็นเหตุสำคัญแห่งปัญหาจราจร เพราะมันต้องแบ่งกันไปทีละแยก หรือสองแยก กว่าจะครบสี่แยกรถก็ติดกันยาวจนเกิดสำนวนรายงานจราจรตามสถานีวิทยุว่า “แยกชนแยก”

ผมยืนยันว่า ปัญหา “แยกชนแยก” นี้สามารถบรรเทาได้ด้วยการบริหารการจราจรบริเวณสี่แยกให้มัน “อินเตอร์” กว่าที่เป็นอยู่

การบริหารจัดการแบบไทย ๆ ที่เราใช้ ซึ่งตรงข้ามกับแบบอินเตอร์ก็คือ การเปิดสัญญาณไฟเขียวแต่ละแยกนาน ๆ ซึ่งส่งผลให้อีกสามแยกที่เหลือติดไฟแดงนาน ๆ ไปด้วยโดยปริยาย

บางคนอาจสงสัยว่า วิธีนี้ไม่ดีอย่างไร ในเมื่ออย่างน้อยก็จะมีแยกที่ระบายรถได้มากอยู่แยกหนึ่ง เวียนไปจนครบสี่แยก

แต่ความจริงไม่เป็นอย่างนั้น เพราะในช่วงเวลาเท่ากัน ปริมาณรถที่วิ่งไปติดไฟแดง จะเห็นว่าชั่วแผลบเดียวก็ต่อคิวกันยาวเหยียดแล้ว ขณะที่รถที่เริ่มออกตัวเมื่อได้ไฟเขียว จะวิ่งเกาะกลุ่มกันได้ในช่วง 10-15 คันแรกเท่านั้น หลังจากนั้นจะเริ่มทิ้งช่วงห่างมากขึ้นเรื่อย ๆ

พูดง่าย ๆ คือเมื่อเปิดไฟแดงกับไฟเขียวในระยะเวลาเท่ากัน ปริมาณรถติดไฟแดงจะมากกว่าปริมารณรถวิ่งผ่านไฟเขียว !!!

ด้วยเหตุนี้ ในต่างประเทศเขาจึงใช้วิธีเปิดไฟเขียวด้านละไม่เกิน 30 วินาที เพื่อให้แต่ละแยกสลับกันไป ในระยะเวลาที่ระบายรถได้เป็นกลุ่มก้อน และสลับกันหยุดในระยะเวลาที่ไม่ทำให้รถติดสะสมมากเกินไป

เหมือนเป็นการเปิดโอกาสให้เฟืองทุกตัวหมุนอย่างต่อเนื่อง เครื่องจักรก็ทำงานราบรื่นไม่ติดขัด

อีกตัวอย่างที่เทียบเคียงกันได้ชัดในกรณีนี้ได้แก่ การระบายรถลงจากลานจอดรถตามห้างสรรพสินค้า หรืออาคารสำนักงานใหญ่ ๆ ในช่วงที่การจราจรติดขัดมาก ๆ

ถ้าปล่อยให้ลงทีละชั้น พวกที่อยู่ชั้นสูง ๆ อาจต้องรอเป็นชั่วโมง แต่จะไม่นานขนาดนั้นถ้าสลับกันลงชั้นละ 5 คัน 10 คัน

อย่างไรก็ตาม การบริหารสัญญาณไฟแบบอินเตอร์ ก็คงแก้ปัญหาได้ระดับหนึ่งเท่านั้นตราบใดที่เรายังปล่อยให้มี “จุดตัด” ในระบบจราจรมากมายขนาดนี้

วิธีการแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน คือต้องกำจัด “จุดตัด” ด้วยการสร้างสะพานลอย หรืออุโมงค์ลอดให้ครบ และต่อเนื่องกันทุกแยก ไม่อย่างนั้น ก็จะเจอสภาพ “ติดลอยฟ้า” และ “ติดใต้ดิน” ซึ่งอึดอัดกว่า “ติดบนดิน” เป็นไหน ๆ

และต่อจากนี้ให้ออกกฎข้อบังคับไปเลยว่า ถ้าจะก่อสร้างถนนเส้นใหม่มาตัดกับเส้นเดิม ต้องออกแบบและจัดสร้างสะพานลอย หรืออุโมงค์ลอดจุดตัดด้วยทุกครั้ง

จะว่าไปแล้ว ทั้งสองวิธี “กำจัดจุดตัด” นี้ก็คอนเซพท์เดียวกับการเปิดไฟเขียวพร้อมกันสี่ด้าน ที่อดีตผู้สมัครชิงตำแหน่งผู้ว่า ฯ กทม.คนหนึ่งเคยเสนอนั่นแหละ

เป็นอันว่าผมคงพ้นข้อหานักวิจารณ์รถติดแบบ “แผ่นเสียงตกร่อง” แล้ว

แต่อาจโดนข้อหา “รู้น้อยพูดมาก” แทน ถึงจะไม่ได้กินเงินเดือนหลวงก็เถอะ !

 



------------------------------
เรื่องโดย : ขวัญชัย
ภาพโดย : -
นิตยสาร FORMULA ฉบับเดือน ตุลาคม ปี 2546
คอลัมน์ : ขวัญชัย ปภัสร์พงษ์
ลิงค์สำหรับแชร์ : https://autoinfo.co.th/Qmqg9

Follow autoinfo.co.th